Ο δικτυακός τόπος του ΠΑΤΡΟΤΗΣ είναι υπό κατασκευή. Προσωρινά μπορείτε να επισκεφθείτε κάποιες μόνο από τις σελίδες του.
Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης
Parental Alienation Syndrome (P.A.S.)
Απαντήσεις από την Dr. Jayne Major. Γονεϊκή σύμβουλος και ιδρυτής του Breakthrough Parenting Services. (B.P.S)
Πατήστε στους παρακάτω συνδέσμους για να δείτε τα διαθέσιμα βίντεο.
“Ουσιαστικά περιθώρια ρύθμισης των σχέσεων δυο προσώπων στο πλαίσιο της γαμήλιας σχέσης και διαφοράς”
Θέμα διάλεξης του Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω, κ. Κωστή Δεμερτζή, στο Κέντρο Δικανικών Μελετών στις 03/11/2010.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Κωστή Δεμερτζή, διότι μετά από προφορική αίτηση του Συλλόγου, μας παραχώρησε το πλήρες κείμενο της διάλεξης που εκφωνήθηκε, αλλά και λόγω του ευρυτέρου ενδιαφέροντος που έχει το θέμα αυτό, όσο αφορά τον Σύλλογο αλλά και την κοινωνία.
Κατεβάστε το κείμενο σε PDF εδώ.
Πρόσκληση των Μελών της Μ.Κ.Ο. “ΠΑΤΡΟΤΗΣ” σε Τακτική Γενική Συνέλευση την 12/ 12/2010
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Των κ.κ. μελών του “συλλόγου για την αποκατάσταση της πατρότητας” με την επωνυμία “ΠΑΤΡΟΤΗΣ” και το διακριτικό τίτλο M.K.O “ΠΑΤΡΟΤΗΣ”
Α.Μ.: 09110ΣΥΕ11096078Ν 0866
σε Τακτική Γενική Συνέλευση
Σύμφωνα με το Καταστατικό του συλλόγου και κατόπιν αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου της, η οποία ελήφθη κατά τη Συνεδρίαση της 4ης Απριλίου 2010 καλούνται τα μέλη του Συλλόγου σε Τακτική Γενική Συνέλευση που θα γίνει την 12η Δεκεμβρίου 2010, ημέρα Κυριακή και ώρα 11.00π.μ -13.00μ.μ στην αίθουσα του DEL VIALE cafe Aκαδημίας 95, τ.κ. 106 77, Αθήνα (κάτω από το γραφείο του Συλλόγου), προκειμένου να συζητήσουν και να αποφασίσουν επί των παρακάτω θεμάτων της Ημερήσιας Διάταξης:
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ
1. Διοικητικός Απολογισμός απερχόμενου Δ.Σ.
2. Ισολογισμός – Απολογισμός απερχόμενου έτους
3. Έκθεση της Ελεγκτικής Επιτροπής.
4. Έγκριση οικονομικού προϋπολογισμού του επομένου έτους.
5. Δημιουργία γραφείου στη Θεσσαλονίκη.
6. Συνεπιμέλεια.
7. Έκτακτη εισφορά.
8. Προκήρυξη εκλογών για νέο Δ.Σ και Ε.Ε.
Σε περίπτωση που κατά την ως άνω Γενική Συνέλευση δεν επιτευχθεί η απαιτούμενη από το νόμο και το καταστατικό απαρτία για τη λήψη απόφασης επί όλων ή μερικών εκ των ανωτέρω θεμάτων της ημερήσιας διάταξης, καλούνται τα μέλη του Συλλόγου σε Α’ Επαναληπτική Γενική Συνέλευση που θα γίνει την 19.12.2010, ημέρα Κυριακή και ώρα 11.00π.μ -13.00μ.μ στον ίδιο ως άνω τόπο, χωρίς δημοσίευση νεωτέρας προσκλήσεως.
Στη Γενική Συνέλευση έχουν την υποχρέωση να μετάσχουν όλα τα μέλη του Συλλόγου, είτε αυτοπροσώπως, είτε με αντιπρόσωπο υπογράφοντας σχετική εξουσιοδότηση που είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα του Συλλόγου (www.patrotis.gr). Κάθε μέλος έχει δικαίωμα μίας ψήφου.
Τα τακτικά μέλη του Σωματείου, μπορούν να εκπροσωπηθούν στη Γ.Σ. και από αντιπρόσωπό τους, που υποχρεωτικά είναι μέλος του Σωματείου και κατά την προσέλευσή του πρέπει να είναι εφοδιασμένος με σχετικό έγγραφο, με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής του εκπροσωπευομένου. Το έγγραφο αυτό κατατίθεται στην Γραμματεία και καταχωρείται στα Πρακτικά.
Κάθε μέλος του Σωματείου, μπορεί να εκπροσωπεί με τον ανωτέρω τρόπο, μόνο ένα άλλο μέλος τους Σωματείου.
Μην ξεχνάτε ότι το ανώτερο όργανο του συλλόγου είναι η Γενική Συνέλευση γι' αυτό η παρουσία όλων είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ.
Αθήνα, 22.12.2010
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Κατεβάστε εδώ τις αιτήσεις
ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ Δ.Σ .pdf
ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ Ε.Ε.pdf
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ.pdf
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 105 ΓΙΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ.pdf
Αθήνα 06/10/2010 Προς:
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ. Μετά από 3ετή έρευνα και μελέτη που πραγματοποιήσαμε, συλλέγοντας στοιχεία απ’ όλο τον Ελλαδικό χώρο, καθώς και αποδείξεις από την 15χρόνη εμπειρία πολλών μελών του συλλόγου μας, καταλήξαμε στο παρακάτω οδυνηρό συμπέρασμα: Όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, από δραματικά γεγονότα, που έχουν σχέση με την κοινωνική συμπεριφορά των παιδιών, χωρισμένων και διαλυμένων οικογενειών, κατά μια περίεργη, παράξενη, επικίνδυνη και αδιανόητη λογική, οι Δικαστικοί λειτουργοί σε όλη τη χώρα, ομολογούν ότι παραβιάζουν το Νόμο και το Σύνταγμα, άρθρο 4,§1-2. Αναφέροντας ακόμα και στα πρακτικά των αποφάσεων τους ότι: «η ανάθεση της επιμέλειας του τέκνου στον ένα από τους γονείς, αποτελεί παρέκκλιση από την αρχή της ισότητας των γονέων στο λειτουργικό τούτο δικαίωμα τους, το οποίο τίθεται υπό δικαστική ρύθμιση». (Αποφ.394/2009 Μον.Πρωτ.Ορεστιάδας). Και έτσι, με βεβαιωμένη την υποτιθέμενη βιοκοινωνική ανικανότητα του 99% των πατέρων, που επιβάλλεται με δικαστική απόφαση (απ.39155/2009 Μον.Πρωτ.Θεσσαλονίκης και όχι μόνο) οι οποίοι θεωρούνται ικανοί μόνο για να δίνουν διατροφές, σχεδόν σε όλες τις κρινόμενες αγωγές επιμέλειας ανήλικων παιδιών η επιμέλεια δίνεται στις μητέρες! Και αντ’ αυτού, με τη γνωστή Πανελλαδική Δικαστική απόφαση επικοινωνίας πατέρα-παιδιών, που θεωρείται και η καλύτερη, δηλαδή: «κάθε Τετάρτη, κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο, λίγες ημέρες τα Χριστούγεννα, Πάσχα και Καλοκαίρι», που μετατρέπει τα παιδιά σε “μεταφερόμενο πακέτο”, αντί “φορέα δικαιωμάτων” όπως τους αξίζει και όπως αναφέρει η Διεθνής Σύμβαση για τα Θεμελιώδη δικαιώματα του παιδιού Ν.2101/1992 (ΦΕΚ 192/2.12.92) κλείνει η υπόθεση. (Η οποία όμως είναι χειρότερη ακόμα και από την επικοινωνία που δικαιούνται οι κατάδικοι και οι κρατούμενοι των Σωφρονιστικών Καταστημάτων. Άρθρο: 51-52-53-54, στο έβδομο κεφάλαιο, για την “Επικοινωνία με το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον”, του Σωφρονιστικού Κώδικα. Ν.2776/1999 ΦΕΚ 291/Α/24-12-1999 και Άρθρο: 21, ΥΑ Αποφ. 58819/7.4.2003 ΦΕΚ Β463 2003). Σε αντίθεση φυσικά, με τα όσα αναφέρουν στα επιστημονικά συγγράμματα τους παγκοσμίως, επιφανείς ψυχίατροι, ψυχολόγοι, παιδοψυχολόγοι, (Dr Sigmund Freud, Dr Horst Petri, Dr John Gray, Dr Linda Papadopoulos, Dr Susan Scoyoc κ.α) λέγοντας ότι: «για την ομαλή ανάπτυξη των παιδιών, είναι απαραίτητη η συνεχής επαφή των παιδιών και με τους δύο γονείς», δηλ. κοινή επιμέλεια. Έτσι ξεκινά και το πρώτο στάδιο της καταστροφής τους. Κύριε Υπουργέ. Στα πρωτοδικεία όλης της χώρας κάθε χρόνο, εκδικάζονται χιλιάδες υποθέσεις που αφορούν, «αυτοδικία και παραβίαση δικαστικής απόφασης», με κατηγορούμενες «μητέρες», οι οποίες, αρνούνται την όποια επικοινωνία των παιδιών, με τον πατέρα τους και την οικογένεια του. Ισχυριζόμενες ότι: Τα παιδιά δεν θέλουν να δουν το πατέρα τους ή ακόμα και ότι είναι επικίνδυνος! Είναι απορίας άξιο αλλά και ψυχιατρικής έρευνας, πώς σε όλη την Ελληνική επικράτεια μετά των χωρισμό των γονέων, τα περισσότερα ανήλικα παιδιά, ειδικά νηπιακής ηλικίας και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, που έχει πλέον την επιμέλεια η μητέρα, δεν θέλει δήθεν να δει τον πατέρα του! Γιατί άραγε; Οι περισσότερες απ’ τις υποθέσεις αυτές, μετά από μήνυση του πατέρα, έπειτα και από την προτροπή Δικαστικών, Εισαγγελικών και Αστυνομικών αρχών (έχει καθιερωθεί ο όρος στους διαδρόμους των δικαστηρίων ως «το χρηματιστήριο των μηνύσεων» διότι είναι αστείρευτη πηγή τεραστίων εσόδων για κάποιες ομάδες και αιμορραγία οικονομική για τους πατέρες και τις οικογένειές τους, ίσως για το λόγο αυτό, παραμένει η λύση του προβλήματος σε εκκρεμότητα) με τη γνωστή τακτική των αναβολών που ακολουθείται, «μπορεί να εκδικαστούν από δύο ως και πέντε χρόνια» (πρωτοδικείο – εφετείο) και έχει σαν αποτέλεσμα η σχέση πατέρα–παιδιών να τραυματίζεται ανεπανόρθωτα, ταυτόχρονα με την πλύση εγκεφάλου που τους γίνεται (ακόμα και από έγκυρα υποτίθεται παιδο-ψυχιατρικά κέντρα) χωρίς τη παρουσία του πατέρα, χωρίς τεχνικό σύμβουλο απ’ τη πλευρά του πατέρα, χωρίς συνήγορο υπεράσπισης για τα παιδιά (αφού δεν το προβλέπει ο Κώδικα Ποινικής Δικονομίας) και εις βάρος τελικά του πατέρα, επέρχεται ο όλεθρος, με την πλήρη αποξένωση του. Αυτό όμως έχει σαν επακόλουθο την προβληματική ανάπτυξη των παιδιών. Έτσι στην εφηβεία παρατηρούνται όπως μας λένε ειδικοί (μέσω των ΜΜΕ) δάσκαλοι, καθηγητές, κοινωνιολόγοι, παιδοψυχολόγοι, ψυχίατροι, δημοσιογράφοι, αστυνομικοί, αλλά και πολιτικοί, παραβατικές πράξεις και ενέργειες πολλών ανηλίκων (ναρκωτικά, ληστείες, πορνεία, βιαιότητες στις διαδηλώσεις με εγκληματικές ενέργειες και θύματα αθώους πολίτες, ακόμα και δολοφονίες για λίγα Ευρώ) με πρωταγωνιστές τα παιδιά, των χωρισμένων και διαλυμένων οικογενειών. Οι πατέρες σε αυτή την «επιτυχία» δεν έχουν καμία συμμετοχή. Ας αναζητηθούν οι υπεύθυνοι για να τους απονείμουν τα εύσημα και αυτοί, δεν είναι άλλοι, από τους ασκούντες την επιμέλεια (με καταστροφική παιδαγωγική καθοδήγηση) με δικαστική απόφαση (διαταγή) επί 18ετία, με την ανοχή και την αδιαφορία της πολιτείας. Ενδεικτικά σας γνωστοποιούμε, επιβεβαίωση του υπουργείου Δικαιοσύνης της προηγούμενης κυβέρνησης, όπου αναφερόταν ότι ήδη στον Ελλαδικό χώρο υπάρχουν 120.000 παιδιά εκτός γάμου!!! (ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ«Μεταρρυθμίσεις για την οικογένεια, το παιδί, την κοινωνία και άλλες διατάξεις» 09-10-2008) Καθώς επίσης και στον ημερήσιο τύπο 5/2/2006 αναφερόταν ότι: «Όπως καταγράφεται από τα στοιχεία της ΕΣΥΕ του 2001, στην Ελλάδα υπάρχουν 391.177 μονογονεϊκές οικογένειες, εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία στηρίζεται στη μητέρα. (Ποσοστό άνω του 90%). Πρόκειται για οικογένειες που προέκυψαν είτε από διαζύγιο, είτε από χηρεία, είτε από επιλογή, είτε από ανάγκη» και είναι συνεχώς με αυξανόμενο ρυθμό. Σήμερα, το 2010 άραγε, πόσες χιλιάδες οικογένειες θα έχουν προστεθεί ακόμα; Η UNICEF το 2006 υπολόγισε ότι κάθε χρόνο 45.000 παιδιά στην Ελλάδα πέφτουν θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Γνωρίζουμε, ότι πρωτίστως σας απασχολεί η οικονομική κρίση και η σωτηρία της Χώρας. Αλλά εμείς υποχρεούμεθα να σας ενημερώσουμε και για τις άλλες πτυχές της κρίσης. Όπως είναι γνωστό, τα οικονομικά προβλήματα μέσα στην οικογένεια, είναι η σημαντικότερη αιτία διαζυγίων και είναι κοινώς αποδεκτό ότι η κρίση, θα προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα στον οικογενειακό ιστό (με αύξηση των διαζυγίων και των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας) με θύματα και πάλι τα παιδιά των χωρισμένων οικογενειών, όχι μόνο στις υπάρχουσες, αλλά και στις υπό διάλυση που θα προκύψουν. Κύριε υπουργέ Στις 18/10/2009, στη συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης στη Βουλή, μεταξύ όλων των άλλων, αναφέρατε ότι επιθυμείτε και επιδιώκετε την αποσυμφόρηση των Δικαστηρίων και ότι θα πρέπει να ενισχύσουμε τους θεσμούς εξωδικαστικού συμβιβασμού, όπως γίνεται σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, διότι μία από τις βασικές αρχές που μπορεί να διευκολύνει την ταχεία απονομή της δικαιοσύνης, είναι η διαμόρφωση αξιόπιστων θεσμών εξωδικαστικού συμβιβασμού. Συμφωνούμε απόλυτα με την επιθυμία σας. Επειδή όμως ο θεσμός του Οικογενειακού Δικαστηρίου, πλαισιωμένου επικουρικά από Κοινωνικές Υπηρεσίες, που θα διευκόλυνε τον οποιοδήποτε συμβιβασμό σε υποθέσεις διαζυγίων και επιμέλειας ανηλίκων παιδιών, αν και υπάρχει ακόμα στα χαρτιά και προβλέπεται από τα άρθρα 48~52 του Ν.2447/96 (ΦΕΚ.278/τ.Α’/30.12.1996) αναφέροντας ότι: «Για την έναρξη της ισχύος των άρθρων 49 έως 52 του Ν.2447/1996, απαιτείται η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, έπειτα από πρόταση των Υπουργών Δικαιοσύνης, Υγείας και Πρόνοιας και Οικονομικών, για την ίδρυση και λειτουργία Κοινωνικών Υπηρεσιών που επικουρούν εν γένει το έργο του Οικογενειακού Δικαστηρίου, στις έδρες των πρωτοδικείων όλης της χώρας, που λειτουργεί ως αυτοτελής και αποκεντρωμένη υπηρεσία, υπό την εποπτεία των Υπουργών Δικαιοσύνης και Υγείας και Πρόνοιας». Ο νόμος λοιπόν υπάρχει, αλλά είναι ανενεργός εδώ και μια 15ετία, επειδή δεν έχουν εκδοθεί τα προεδρικά διατάγματα αφού ουδέποτε προτάθηκαν από τα συναρμόδια υπουργεία! Πιστεύουμε ότι και την επόμενη τριετία, δεν θα είναι εφικτό ένα τέτοιο μέτρο, αφού εκτός όλων των άλλων, απαιτείται η θέσπιση εξειδικευμένης εκπαίδευσης και επιμόρφωσης σε θέματα θυματοποίησης ανήλικων, από τους κ.κ. δικαστές, καθώς επίσης και η επιστημονική κατάρτισή τους από εκπαιδευτικά προγράμματα, όπως η παρακολούθηση ειδικών μαθημάτων παιδοψυχολογίας τουλάχιστον μιας διετίας, έτσι ώστε να αποκτήσουν την επαρκή γνώση και εμπειρία στο σύγχρονο οικογενειακό δίκαιο και τα κελεύσματα της εποχής, που απαιτεί η κοινωνία, καθώς επίσης, εξειδικευμένη εκπαίδευση και στους υποστηρικτικούς μηχανισμούς των κοινωνικών υπηρεσιών, που πρέπει να έχει ένα οικογενειακό δικαστήριο. Στις 05/07/2010, στη συζήτηση του νομοσχεδίου “Βελτιώσεις της ποινικής νομοθεσίας για τους ανήλικους δράστες. Πρόληψη και αντιμετώπιση της θυματοποίησης και της εγκληματικότητας των ανηλίκων”, μεταξύ όλων των άλλων, αναφέρατε στη βουλή ότι: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, «η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα να χάσει κανένα παιδί της». Ήταν η πολύ ωραία διατύπωση της συναδέλφου κυρίας Μερεντίτη. Θα δώσω συνέχεια σ’ αυτήν τη διατύπωση με μια παρότρυνση: Ας υιοθετήσουμε όλοι τη θεμελιώδη αρχή ότι δεν υπάρχουν χαραμισμένες ζωές». Επειδή η Μ.Κ.Ο “ΠΑΤΡΟΤΗΣ” υιοθετεί την θεμελιώδη αρχή: «ότι δεν υπάρχουν χαραμισμένες ζωές» και πρωτίστως μας ενδιαφέρει η σωτηρία των παιδιών μας «εδώ και τώρα» όπως έλεγε και ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου και όχι «τα παιδιά των παιδιών μας», για τους λόγους αυτούς: Η Μ.Κ.Ο. “ΠΑΤΡΟΤΗΣ" σας προτείνει, μια απλή, λογική και αυτονόητη πρόταση, η οποία προέρχεται από προσωπικές εμπειρίες, με ανοιχτές τις πληγές, συναισθηματικές, οικονομικές, ηθικές, εμάς, των παιδιών μας και των οικογενειών μας. Πληγές που ανοίγονται πρόωρα στη ζωή των παιδιών μας, διότι συνθλίβονται ανάμεσα στη χαμένη αθωότητα, στην ακύρωση των παιδικών ονείρων ή στη βίωση σκληρών, ανελέητων οικογενειακών και κοινωνικών όρων. Εάν θα χάσουμε τα παιδιά μας, εάν θα επιτρέψουμε να χαθούν ζωές έχει σχέση με τη δική σας απόφαση. Με μια απόφασή σας, για την οποία θα αισθάνεστε υπερήφανος και θα είστε ικανοποιημένος που επεμβαίνετε, όχι στη ρίζα του προβλήματος, αλλά έστω και μερικώς, δίνοντας προοδευτική ώθηση στην αντιμετώπιση των ανήλικων θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, στα πλαίσια μιας γενικευμένης πολιτικής που δεν είναι αρμοδιότητα μόνο του Υπουργού Δικαιοσύνης. Εκτός του ότι θα γραφτείτε με χρυσά γράμματα, ως ο υπουργός που έσπασε τον παραλογισμό ενός επικίνδυνου και φθοροποιού κατεστημένου, αναγνωρίζοντας την κοινωνική διάσταση του προβλήματος και επεμβαίνει στην αντιμετώπιση των κοινωνικών αιτίων με τρόπο πολύπλευρο και θεσμικά ολοκληρωμένο, είναι βέβαιο, ότι θα σώσετε και χιλιάδες παιδιά, από την επερχόμενη προδιαγεγραμμένη καταστροφή τους, με την αποδεδειγμένα λανθασμένη και αποτυχημένη έως σήμερα πολιτική που ακολουθείται. Και μιλάμε για νέα παιδιά, μιλάμε για παιδιά που είναι σε κίνδυνο, μιλάμε για παιδιά που αντιμετωπίζουν το φάσμα της θυματοποίησης, αναφερόμαστε στη νέα γενιά Ελληνόπουλων. Και δεν νομίζουμε ότι προτείνουμε κάτι παράλογο, ανήθικο ή αντιδημοκρατικό. Η πρότασή μας είναι: Οι μόνοι φορείς, που μπορεί να αντιδράσουν σ’ αυτή τη τροπολογία, θα είναι μόνο αυτοί που θέλουν να παραβιάζονται οι δικαστικές αποφάσεις, τα ανθρώπινα δικαιώματα, και οι Διεθνής Σύμβαση για τα Θεμελιώδη δικαιώματα του παιδιού, Ν.2101/1992 (ΦΕΚ 192/2.12.92) και έχουν οικονομικά ωφέλοι που προέρχονται από τις μακρόχρονες αντιδικίες. Ο λόγος που εμμένουμε, στο να είναι το αδίκημα ΔΙΑΡΚΕΣ, αποτελεί και την ουσία της πρότασής μας, με τα όσα προαναφέραμε παραπάνω και αυτό γιατί: Η όποια δικαστική απόφαση επικοινωνίας, δεν τηρείται από τον έχοντα την επιμέλεια γονέα, που είναι συνήθως η μητέρα και η όποια χρηματική ποινή ή προσωπική κράτηση για κάθε παραβίαση της απόφασης, δεν εφαρμόζεται ποτέ από κανένα δικαστήριο. Έτσι απομένει μόνο η ποινική ευθύνη, π.χ: Πηγαίνει ο πατέρας από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα το Σαββατοκύριακο, για να δει τα παιδιά του, δεν υπάρχει κανένας εκεί. Πηγαίνει την επόμενη εβδομάδα, του λένε ότι είναι άρρωστα, πηγαίνει πάλι, αλλά έχουν πάει εκδρομή! Υποβάλλει μήνυση για παραβίαση δικαστικής απόφασης ,περνάει το 24ωρο του αυτόφωρου, η πόρτα ανοίγει και ο έχων την επιμέλεια βγαίνει έξω από το σπίτι χαμογελώντας, κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Η μήνυση θα εκδικαστεί σε 2-3 χρόνια, με αποτέλεσμα τα παιδιά να έχουν μεγαλώσει και να μη θυμούνται πιθανότατα, ούτε την φυσιογνωμία του πατέρα. Σε μερικά χρόνια, θα έχουν γίνει και αυτά έφηβοι, νεολαίοι με τα γνωστά ψυχικά και ψυχολογικά προβλήματα, που αναφέρονται με παράπονο δήθεν, από τους ειδικούς στα Μ.Μ.Ε και επιβεβαιώνονται από διεθνείς έρευνες. (Υπουργείο Υγείας & Ανθρώπινων Υπηρεσιών ΗΠΑ κ.α). Καθώς και Ελληνικές έρευνες. (Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού κ.α.). Πληροφορώντας μας ότι: “Τα παιδιά που μεγάλωσαν σε οικογένειες όπου δεν ήταν παρών ο βιολογικός πατέρας (για λόγους άλλους, εκτός θανάτου) αποτελούν”: ➢ Το 63% των αυτοκτονιών εφήβων.
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ Διαφορετικά, τα επόμενα χρόνια, θα δούμε αν και απευχόμαστε, την μεγαλύτερη καταστροφή της νεολαίας μας και κατ’ επέκταση του οικογενειακού και κοινωνικού ιστού, εξ όσων γνώρισε μέχρι σήμερα η νεότερη ΕΛΛΑΔΑ. «Η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα να χάσει κανένα παιδί της».
|
|---|
Απόφαση 635/4-6-2007 του Μονομελούς Πρωτοδικείου (διαδικασία διατροφών)
Ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου εκκρεμούν οι από 15-11-2005 αρ. κατάθ. Δικογρ. 2954/2005 αγωγή της Ι…..…Σ….. και η από 25-1-2006 (αρ. κατάθ. Δικογρ. 230/2006) αγωγή του Ι…….… Σ……….., που πρέπει να ενωθούν και να συνεκδικαστούν, λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας και ως υπαγόμενες στην ίδια ειδική διαδικασία και αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου, διότι έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης (άρθρο 246 ΚΠολΔ). Α) Η ενάγουσα με την από 15-11-2005 αγωγή της ζητεί να της ανατεθεί αποκλειστικά η άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων της Δ….. και Σ……., που απέκτησε με τον εναγόμενο σύζυγό της, διότι η έγγαμη σχέση και συμβίωσή τους έχει διακοπεί και διότι αυτή, ως μητέρα, είναι το καταλληλότερο πρόσωπο για την επιμέλειά τους. Ζητεί, επίσης, να καταδικαστεί ο εναγόμενος στα δικαστικά τους έξοδα. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η υπό κρίση αγωγή παραδεκτά και αρμόδια εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666 επ. και 681Β του ΚΠολΔ και είναι νόμιμη. Στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 1510, 1511, 1518, 1513, 1514 του Α.Κ. και 176 το8υ ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν. Β) Ο ενάγων, με την από 25-1-2006 αγωγή του, ζητεί να του ανατεθεί αποκλειστικά η άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων του Δ….. και Σ……., που απέκτησε με την εναγομένη σύζυγό του, διότι έχει διακοπεί η έγγαμη συμβίωσή τους και να του επιδικασθεί διατροφή σε χρήμα για λογαριασμό των πιο πάνω ανηλίκων τέκνων τους, τα οποία αδυνατούν να διαθρέψουν τον εαυτό τους, ύψους 190 ευρώ για το πρώτο και 70 ευρώ για το δεύτερο μηνιαίως, από την επίδοση της αγωγής, για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών και με το νόμιμο τόκο για αμφότερα τα ανήλικα, από την καθυστέρηση κάθε μηνιαίας δόσης μέχρι την εξόφληση. Το αίτημά του για διατροφή της ανήλικης κόρης τους Δ….. παραδεκτά περιορίζεται μέχρι την ενηλικίωσή της (4-3-2007), με προφορική δήλωση της πληρεξουσίας του Δικηγόρου που καταχωρήθηκε στα πρακτικά (άρθρο 223 ΚΠολΔ). Ζητεί, επίσης, να κηρυχθεί η απόφαση ως προς την καταψηφιστική της διάταξη προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστεί η εναγομένη στα δικαστικά του έξοδα. Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα η αγωγή παραδεκτά και αρμόδια εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666 επ. και 681Β του ΚΠολΔ και είναι νόμιμη. Στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 1085, 1486, 1489, 1493, 1496, 1498, 1510, 1511, 1512, 1513, 1514, 1518 του Α.Κ. και 910 αρ. 4, 976 του ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω και κατ’ ουσίαν, δεδομένου ότι για το καταψηφιστικό αντικείμενό της έχει καταβληθεί το απαιτούμενο τέλος δικαστικού ενσήμου με τα ανάλογα ποσοστά υπέρ του ΤΥΔΑ και Τ.Ν. [Βλ. … έντυπα αγωγοσήμου] ενώ, όπως συνομολογείται, ο εναγόμενος έχει προκαταβάλει τα έξοδα της δίκης, κατ’ άρθρο 173 παρ. 4 του ΚΠολΔ.
Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων (ενός από κάθε πλευρά) που εξετάστηκαν στο ακροατήριο, από όλα τα έγγραφα, τα οποία επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι, από τις καταθέσεις των μαρτύρων του ενάγοντος, που διαλαμβάνονται στις αρ. 18872, 18873, 18874 και 18875/27-10-2006 ένορκες βεβαιώσεις της Συμβολαιογράφου Νέας Ερυθραίας, οι οποίες λήφθηκαν νομότυπα, κατόπιν εμπροθέσμου κλητεύσεως του αντιδίκου [βλ. την υπ’ αρ. 6093/24-10-2006 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Πρωτοδικείου Αθηνών Μιχαήλ Γεωργούλη], πλην των υπ’ αρ. 175126/31-10-2006, 1386/1-11-2006, ενόρκων βεβαιώσεων των Συμβολαιογράφων Καρλοβασίου Σάμου και Νέας Ευθραίας Μαρίας Παπακωνσταντίνου-Χουβαρδά και Ευαγγελίας Καραλάκη, αντίστοιχα, και της υπ’ αρ. 4368/3-10-2006 ένορκης βεβαίωσης του Ειρηνοδίκη Πειραιώς, που προσκομίζει ο ενάγων της δεύτερης συνεκδικαζομένης αγωγής, τις οποίες το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του, επειδή αυτές συντάχθηκαν μετά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο. Και αυτό, γιατί δεν πρόκειται πλέον για προσκομιδή αλλά για κατασκευή αποδεικτικών στοιχείων, προσαρμοσμένων στις αδυναμίες των διαδίκων, οι οποίες φάνηκαν κατά τη συζήτηση, και γενικότερα προσαρμοσμένων στα στοιχεία της αποδεικτικής διαδικασίας που ήδη έληξε (Κ. Μπέης, ΠολΔικ άρθρο 650 παρ. 9-6, Νίκας Δ., 8, 632, Ε.Α. 6656/74, ε.ε.ν. 2.24, ΜονΠρΑθ 11083/93,αδημ., ΜονΠρωτΑθ 4417/2000, αδημ), από τις υπ’ αρ. 17290/23-5-2005, 17528/19-5-2005 ένορκες βεβαιώσεις της ίδιας ως άνω Συμβολαιογράφου και την αρ. 2905/3-2-2005 ένορκη βεβαίωση του Ειρηνοδίκη Αθηνών, που προσκομίζει ο ίδιος παραπάνω ενάγων, οι οποίες δόθηκαν στα πλαίσια άλλης δίκης μεταξύ των διαδίκων, για την λήψη ασφαλιστικών μέτρων, που λαμβάνονται υπόψη για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (Α.Π. 891/2000, Ελλ.Δ/νη 42.392, Α.Π. 248/99, ΕλλΔνη 40.1038, Α.Π. 49/97, ΕλλΔνη 37.1592), από τη γνώμη των τέκνων, που το Δικαστήριο, ανάλογα με την ωριμότητα εκάστου έλαβε υπόψη του, μετά από ιδιαίτερη επικοινωνία που είχε με κάθε τέκνο, και από τις άμεσες ή έμμεσες ομολογίες των διαδίκων που συνάγονται από τα δικόγραφά τους, αποδεικνύονται, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:
Οι διάδικοι τέλεσαν μεταξύ τους νόμιμο θρησκευτικό γάμο στην Αθήνα, στις 14-6-1987, από τον οποίο απέκτησαν δύο τέκνα, την Δ…., ηλικίας 17 ετών και τον Σ……, 13 ετών κατά τον χρόνο άσκησης της υπό κρίση αγωγής. Οι σχέσεις των διαδίκων επί αρκετά χρόνια μετά τον γάμο τους υπήρξαν αρμονικές. Από τον Απρίλιο όμως του έτους 2004, οι σχέσεις των διαδίκων έπαυσαν να είναι αρμονικές, και από 19-12-2004 η έγγαμη συμβίωσή τους, για λόγους που δεν αφορούν την παρούσα δίκη, διακόπηκε. Πριν από την διακοπή της έγγαμης συμβίωσής τους, οι διάδικοι, μαζί με τα παραπάνω ανήλικα τέκνα τους, από το έτος 1997 κατοικούσαν στην επί της οδού Α…… αρ. .., στην Ά….. Αττικής, μονοκατοικία, την οποία οι ίδιοι, με δικές τους δαπάνες, ανάγειραν και τους ανήκει κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου στον καθένα. Με την υπ’ αρ. 6666/2005 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) ανατέθηκε προσωρινά η άσκηση της επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων στον τότε αιτούντα και ήδη ενάγοντα πατέρα. Από τις 6-9-2005, που ο τελευταίος ανέλαβε προσωρινά, με την παραπάνω απόφαση, την επιμέλεια των ανηλίκων, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι’ αυτά. Επειδή η εναγόμενη – ενάγουσα μητέρα τον εμπόδισε να διαμορφώσει τον υπόγειο χώρο της παραπάνω πρώην οικογενειακής κατοικίας στην Άνοιξη Αττικής, προκειμένου να διαμένει αυτός με τα ανήλικα τέκνα τους, για να είναι κοντά στη μητέρα τους και τα σχολεία τους, αναγκάστηκε και λόγω των οικονομικών δυσκολιών που τότε αντιμετώπισε, να αποδεχθεί την προσφορά του φίλου του Ι…........... Γ……………… διαμένει από 19-1-2005 προσωρινά μαζί με τα ανήλικα, σε επιπλωμένη κατοικία στα άνω Πατήσια Αθηνών, που του παραχώρησε ο προαναφερόμενος φίλος του. Ο ίδιος φρόντισε για την εγγραφή των ανηλίκων στα σχολεία τους κατά την νέα σχολική περίοδο 2005 – 2006 και ο ίδιος επίσης μετέφερε αυτά στα σχολείο τους και τα επανέφερε στην γκαρσονιέρα – κατοικία του. Επιπλέον, ο ίδιος φρόντιζε για την διατροφή, ένδυση, υπόδυση και ψυχαγωγία τους. Για να ανταποκριθεί στις αυξημένες υποχρεώσεις του έναντι των ανηλίκων τέκνων αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την σταθερή εργασία του, που τον απασχολούσε μέχρι τις 5 μ.μ. και εξασκεί πλέον το Ελεύθερο Επάγγελμα του Μηχανικού, που του παρέχει την δυνατότητα, εφόσον δεν έχει συγκεκριμένο ωράριο εργασίας, να ασχολείται ανά πάσα στιγμή με τις ανάγκες των τέκνων του, και όποτε αυτά τον χρειάζονται. Στις 8-11-2005, ο ενάγων, μαζί με τα τέκνα του, αποχώρησε από την παραπάνω κατοικία στα Άνω Πατήσια που του είχε παραχωρήσει ο πιο πάνω φίλος του, και εγκαταστάθηκε σε άλλη κατοικία, την οποία μίσθωσε, αντί του ποσού των 400 ευρώ μηνιαίως;, που βρίσκεται στην Ά…. Αττικής, επί της συμβολής των οδών Ο…….. και Π….. (βλ. το από 8-11-2005 προσκομιζόμενο Μισθωτήριο Συμφωνητικό Κατοικίας)_, και είναι κοντά περίπου 200 μέτρα από την πρώην συζυγική (οικογενειακή) κατοικία, όπου διαμένει η εν διαστάσει σύζυγός του και μητέρα των ανηλίκων. Παράλληλα, ο ενάγων, για την καλλίτερη φροντίδα των ανηλίκων, προσέλαβε στην ανωτέρω μισθωμένη κατοικία και οικιακή βοηθό, Πολωνικής καταγωγής. Έτσι, με τις παραπάνω εύστοχες ενέργειες του ενάγοντος αμφότερα τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων βρέθηκαν και πάλι στο παλιό γνώριμο και φιλικό τους περιβάλλον και κοντά στην μητέρα τους, μετά της οποίας μπορούν να έχουν ανεμπόδιστη και συχνή επικοινωνία, γεγονός που θα συντελέσει ευνοϊκά στην περαιτέρω ψυχοσωματική τους ανάπτυξη. Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι ο ενάγων πατέρας έδειξε το ίδιο παραπάνω ενδιαφέρον και στοργή για τα ανήλικα τέκνα του και κατά την διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης και κατά την περίοδο που αυτή διακόπηκε, και αυτός ζούσε εκτός της συζυγικής κατοικίας. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η εναγομένη – ενάγουσα μητέρα δεν εργαζόταν κατά την διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης και ασχολείτο με την φροντίδα και περιποίηση των ανηλίκων τέκνων της, βοηθούμενη και από τον ενάγοντα και ήδη εν διαστάσει σύζυγό της. Στις 8-9-2000 προσλήφθηκε στο C… C….. της Τ……. Π……. με μερική απασχόληση τεσσάρων (4) ωρών ημερησίως, και ήδη από 18-10-2005 εργάζεται ως υπάλληλος γραφείου στην Ανώνυμη Εταιρεία Παροχής Υπηρεσιών με την επωνυμία «M…. C……….», στην οδό Θ…………, κοντά στην Πλατεία Ομονοίας, και το ωράριο εργασίας της είναι από 9.00 π.μ. έως 17.00΄ μ.μ., από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή (βλ. την από 2-11-2006 Βεβαίωση της εκπροσώπου της άνω Εταιρείας Ι…… Γ……..). Από τα παραπάνω περιστατικά αποδείχθηκε ότι ο ενάγων πατέρας φροντίζει και περιποιείται συνεχώς μέχρι σήμερα τα ανήλικα τέκνα του, από τότε που ανέλαβε την επιμέλειά τους, κατά τον προσήκοντα τρόπο, εκδηλώνει αμέριστα την αγάπη και στοργή που αυτά χρειάζονται για την κανονική ψυχοσωματική τους ανάπτυξη. Τα ανήλικα διαμένοντας μαζί του βρίσκονται σε άριστο περιβάλλουν, που έχουν προσαρμοστεί και υπό την συνεχή επίβλεψη και φροντίδα του. Επιπλέον, ο ίδιος ως Ελεύθερος Επαγγελματίας δεν δεσμεύεται από ωράριο εργασίας και έχει την ευχέρεια, ανά πάσα στιγμή, να καλύπτει τις ανάγκες των ανηλίκων, όπως την μεταφορά τους στα σχολεία τους και την επάνοδο στην κατοικία, την μεταφορά τους στα φροντιστήρια, στους χώρους ψυχαγωγίας τους κ.λ.π. Επίσης, ο ίδιος διαθέτει και οικονομική επάρκεια, όπως ειδικότερα θα εκτεθεί παρακάτω, και έχει τη δυνατότητα να καλύπτει επαρκώς τις οικονομικές ανάγκες των τέκνων του για την διατροφή, συντήρηση και την εκπαίδευσή τους. Αντίθετα, η εναγομένη – ενάγουσα μητέρα, η οποία και αυτή βέβαια υπεραγαπά τα ανήλικα τέκνα της και ενδιαφέρεται γι’ αυτά, λόγω της εξαρτημένης εργασίας της με υποχρεωτικό ωράριο, όπως εκτέθηκε παραπάνω 9.00 π.μ. έως 17.00 μ.μ. και αν υπολογιστεί και ο χρόνος των διαδρομών και προετοιμασίας της, δεν μπορεί να ασχοληθεί με τις καθημερινές ανάγκες των παιδιών της, ούτε να έχει την οικονομική επάρκεια, όπως θα εκτεθεί κατωτέρω, για να καλύπτει τις οικονομικές ανάγκες τους. Κατά συνέπεια, και με αποκλειστικό γνώμονα το πραγματικό συμφέρον των ανηλίκων, πρέπει η επιμέλεια του προσώπου τους να ανατεθεί αποκλειστικά στον ενάγοντα πατέρα τους, που κρίνεται περισσότερο κατάλληλος και ικανός γονέας να ανταποκριθεί στα σχετικά του καθήκοντα. Η άποψη ότι ο πατέρας είναι λιγότερο κατάλληλος και ικανός από την μητέρα ως προς την άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων είναι σαφώς ξεπερασμένη και χάνει συνεχώς έδαφος, υπό τα νέα δεδομένα της κοινωνίας μας και εν όψει της πλήρους ισοπολιτείας της γυναίκας και του άνδρα, από την οποία απορρέουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Εξάλλου, στην συγκεκριμένη περίπτωση τα τέκνα αυτά, λόγω της ηλικίας τους, 17 και 13 ετών, αντίστοιχα, δεν πρόκειται να στερηθούν την αναντικατάστατη μητρική φροντίδα που είναι αναγκαία για παιδιά μικρής και νηπιακής ηλικίας. Επίσης, τα εν λόγω ανήλικα τέκνα των διαδίκων δεν πρόκειται να στερηθούν την συχνή επικοινωνία με τη μητέρα τους, αφού αυτά διαμένουν πολύ κοντά της, και ο ενάγων πατέρας τους, αναλογιζόμενος το συμφέρον τους για το λόγο αυτό μίσθωσε κατοικία πλησίον της κατοικίας της εν διαστάσει συζύγου του.
Επομένως, η από 15-11-2005 αγωγή της ενάγουσας μητέρας, με την οποία ζητεί να ανατεθεί σ’ αυτήν αποκλειστικά η άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων, πρέπει να απορριφθεί ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, και να συμψηφιστούν, στο σύνολό τους, τα δικαστικά έξοδα, λόγω της σχέσης των διαδίκων ως συζύγων (άρθρο 179 εδ. α΄ του ΚΠολΔ, όπως αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του). Στη συνέχεια, αποδείχθηκε ότι τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων Δ…. και Σ……., ηλικίας 17 και 13 ετών αντίστοιχα, είναι μαθητές και διαμένουν μαζί με τον ενάγοντα πατέρα τους στην προαναφερόμενη απ’ αυτόν κατοικία. Η Δ…. φοιτά σε ιδιωτικό Σχολείο, στο Μαρούσι Αττικής «…………….», κατά την σχολική περίοδο 2005 – 2006 στην Γ΄ λυκείου, και ήδη έχει αποφοιτήσει (βλ. προσκομιζόμενο Απολυτήριο Ενιαίου Λυκείου), ενώ ο Σ……. φοιτά στο Δημόσιο Σχολείο Άνοιξης Αττικής. Παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα μουσικής στο Ωδείο «Π………», και μαθήματα ποδοσφαίρου στο σωματείο «Ε…. Π………..», και τα δίδακτρα ανέρχονται σε 150 ευρώ συνολικά για εννέα (9) μήνες (βλ. προσκομιζόμενες αποδείξεις). Για τη Δ…. δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων κατέβαλε κάποιο ποσό για δίδακτρα στο παραπάνω Ιδιωτικό Σχολείο, αφού δεν προσκόμισε σχετικές αποδείξεις. Εκτός, όμως, από τις ανωτέρω δαπάνες για την εκπαίδευση των ανηλίκων απαιτούνται και οι συνήθεις εκείνες δαπάνες για την διατροφή, ένδυση, υπόδυση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, στέγαση και ψυχαγωγία τους, που είναι ανάλογες με αυτές των παιδιών της ηλικίας τους. Τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων στερούνται εισοδημάτων από δικά τους περιουσιακά στοιχεία, και λόγω της ανηλικότητάς τους δεν μπορούν να εργαστούν. Έτσι, αδυνατούν να διαθρέψουν τον εαυτό τους. Κατά συνέπεια, και σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1320 παρ. 1, 1485, 1486, 1489 παρ. 2 και 1493 του Α.Κ., όπως ισχύουν μετά τον Ν. 1329/1983, έχουν διατροφική αξίωση έναντι αμφοτέρων των υποχρέων γονέων τους, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες του καθενός. Από αυτούς, ο εναγόμενος πατέρας είναι πολιτικός μηχανικός, ελεύθερος επαγγελματίας και μέτοχος της ανώνυμης εταιρείας «ΑΦΟΙ ……….. Α.Ε.», που εκμεταλλεύεται Ξενοδοχειακή Επιχείρηση στην Σ…. Κατά το οικον. Έτος 2006, χρήση 2005, δήλωσε στην Δ.Ο.Υ. Α…… ετήσια καθαρά εισοδήματα από το ελεύθερο επάγγελμά του, ύψους 22.946,85 ευρώ και ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα από Ατομική Επιχείρηση ύψους 35.629,09 ευρώ (βλ. προσκομιζόμενο εκκαθαριστικό σημείωμα της ως άνω Δ.Ο.Υ.). Το ίδιο περίπου εισόδημα εκτιμάται ότι απέκτησε και κατά το επίδικο χρονικό διάστημα. Είναι επίσης συγκύριος με την εν διαστάσει σύζυγό του κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου της πρώην οικογενειακής του κατοικίας, στην Άνοιξη Αττικής. Επιπλέον, έχει στην κυριότητά του: 1) Ένα διαμέρισμα στο Αιγάλεω Αττικής επιφανείας 80 τ.μ. επί της οδού Π………….. αρ. 1, 2) Ένα διαμέρισμα επιφανείας 118 τ.μ. στην ίδια επίσης ως άνω διεύθυνση. Έχει επίσης στην πλήρη κυριότητά του και τις εξής μη καλλιεργήσιμες εκτάσεις στην Σ…. 1) Έκταση 3.000 τ.μ. στη θέση Π……. 2) Έκταση 20.000 τ.μ. στη θέση Κ…….. 3) Έκταση 1500 τ.μ. στη θέση Κ……….. και 4) έκταση 2.000 τ.μ. στην ίδια προηγούμενη θέση (βλ. προσκομιζόμενη Δήλωση Στοιχείων Ακινήτων που υπάρχουν την 1η Ιανουαρίου 1997 – έντυπο Ε9). Ο ίδιος επίσης διαθέτει και τρία (3) ΕΙΧ αυτοκίνητα έτους πρώτης κυκλοφορίας 1985, 2000 και 2002 (βλ. δήλωση εισοδ. Έτους 2004). Βαρύνεται, όμως, ο ίδιος με την καταβολή ενοικίου, ύψους 400 ευρώ κάθε μήνα για την στέγαση αυτού και των δύο (2) ανηλίκων τέκνων του. Αντίθετα, η εναγομένη – ενάγουσα μητέρα έχει χαμηλό εισόδημα και συγκεκριμένα εργάζεται, όπως εκτέθηκε παραπάνω, στην εταιρεία «M…………… A.E.» ως υπάλληλος γραφείου και οι καθαρές μηνιαίες αποδοχές της ανέρχονται στο ποσό των 835,38 ευρώ (βλ. προσκομιζόμενη απόδειξη πληρωμής αποδοχών της του μηνός Σεπτεμβρίου 2006). Η ίδια είναι συγκυρία με τον εν διαστάσει σύζυγό της κατά ποσοστό 50% της πρώην συζυγικής κατοικίας στην Άνοιξη Αττικής, όπου και διαμένει και δεν βαρύνεται έτσι με την καταβολή ενοικίου για την στέγασή της. Άλλα εισοδήματα δεν αποδείχθηκε ότι έχει. Με βάση τις πιο προαναφερόμενες οικονομικές δυνατότητες των διαδίκων και τις εν γένει περιστάσεις η κατά μήνα διατροφή για το ανήλικο τέκνο Δ…. πρέπει να καθοριστεί σε 500 ευρώ και για το ανήλικο τέκνο Σ…… σε 200 ευρώ. Τα ποσά αυτά είναι ανάλογα με τις ανάγκες τους, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες ζωής και ανταποκρίνονται στα απαραίτητα έξοδα για την διατροφή, συντήρηση και εκπαίδευση των ανηλίκων. Από τα ποσά αυτά, η εναγομένη είναι σε θέση να καταβάλει 100 ευρώ και 85 ευρώ αντίστοιχα μηνιαίως, χωρίς να διακινδυνεύσει η δική της διατροφή ή άλλου προσώπου που είναι υποχρεωμένη από το νόμο να διατρέφει. Η ένσταση της εναγομένης για διακινδύνευση της δικής της διατροφής πρέπει να απορριφθεί ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, αφού και μετά την καταβολή των παραπάνω ποσών για την διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους, το ποσόν του εισοδήματος που της απομένει επαρκεί πλήρως για την αξιοπρεπή διαβίωσή της, ενόψει του ότι δεν βαρύνεται με ενοίκιο για την στέγασή της και εκτός από τις ανωτέρω αποδοχές της λαμβάνει και επιδόματα εορτών και άδειας αναψυχής. Κατά τα υπόλοιπα ποσά των 600 ευρώ και 135 ευρώ, αντιστοίχως, που απαιτούνται για την συμπλήρωση της μηνιαίας διατροφής των ανηλίκων συμμετέχει και ο ενάγων πατέρας με τη διάθεση της περιουσίας του και των εισοδημάτων του και με την προσφορά της προσωπικής του εργασίας και απασχόλησης για την περιποίηση και την φροντίδα των ανηλίκων που είναι αποτιμητές σε χρήμα, γενομένης εν μέρει δεκτής ως και ουσιαστικά βάσιμης της από το αρθρο 1489 του Α.Κ. ένστασης συνεισφοράς, που στρέφεται κατά του εναγομένου. Σύμφωνα με τις προηγούμενες σκέψεις, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η από 25-1-2006 αγωγή του ενάγοντος πατέρα τους και κατ’ ουσίαν βάσιμη και να κηρυχθεί η απόφαση ως προς την καταψηφιστική της διάταξη προσωρινά εκτελεστή (άρθρο 910 αρ. 4 του ΚΠολΔ). Τέλος, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν, στο σύνολό τους, μεταξύ των διαδίκων, λόγω της σχέσης αυτών ως συζύγων (άρθρο 1790 περ. α΄ του ΚΠολΔ), όπως αντικαταστάθηκε και σήμερα ισχύει.
Για τους λόγους αυτούς
Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων
Συνεκδικάζει τις από 15-11-2005 και 25-1-2006 αγωγές των διαδίκων.
Απορρίπτει την από 15-11-2005 αγωγή της ενάγουσας.
Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων.
Δέχεται εν μέρει την από 26-1-2006 αγωγή του ενάγοντος.
Αναθέτει αποκλειστικά στον παραπάνω ενάγοντα πατέρα, την άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων Δάφνης και Στεφάνου.
Υποχρεώνει την εναγομένη να προκαταβάλει στις πρώτες πέντε (5) ημέρες κάθε μήνα στον ενάγοντα, στον οποίο ανατέθηκε η επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων τους, και για λογαριασμό αυτών, διατροφή ύψους εκατό (100) ευρώ για την Δ…., για το χρονικό διάστημα από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την ενηλικίωσή της (4-3-2007) και για τον Σ…… Εξήντα Πέντε (65) ευρώ, για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών από την επίδοση της αγωγής και με τον νόμιμο τόκο για αμφότερα τα ανήλικα, από την καθυστέρηση κάθε μηνιαίας δόσης μέχρι την εξόφληση. Κηρύσσει την απόφαση ως προς την προηγούμενη καταψηφιστική της διάταξη προσωρινά εκτελεστή. Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων.
Κρίθηκε, κ.τ.λ.
Ο Δικαστής Στέφανος Στεφανόπουλος
Πρόεδρος Πρωτοδικών
Σχολιασμός Απόφασης 635-07 Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών
Σ’ έναν τομέα όπως είναι οι αποφάσεις «διατροφής» (στο πλαίσιο των οποίων κρίνεται και η επιμέλεια των ανηλίκων παιδιών χωρισμένων γονέων), όπου βρίθουν οι πολύ κακής ποιότητας δικαστικής αποφάσεις, η απόφαση 635/2007 του8 Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ξεχωρίζει για την προσεγμένη γραφή και την τεχνική αρτιότητά της.
Επίσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα παρουσίαζε η απόφαση 6666/2005 (ασφαλιστικών μέτρων), με την οποία δόθηκαν για πρώτη φορά τα ανήλικα στον πατέρα τους.
Επιστρέφοντας στην δημοσιευόμενη απόφαση 635/2007, αυτή θα μείνει στην ιστορία της Ελληνικής Νομολογίας, για το παρακάτω απόσπασμά της:
«Η άποψη ότι ο πατέρας είναι λιγότερο κατάλληλος και ικανός από την μητέρα ως προς την άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων είναι σαφώς ξεπερασμένη και χάνει συνεχώς έδαφος, υπό τα νέα δεδομένα της κοινωνίας μας και εν όψει της πλήρους ισοπολιτείας της γυναίκας και του άνδρα, από την οποία απορρέουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις».
Πολύ σωστά. Το απόσπασμα αυτό θα πρέπει να περιληφθεί, στο εξής, σε όλα τα εγχειρίδια οικογενειακού δικαίου, σε όλους τους σχολιασμένους κώδικες, κ.τ.λ. Θα έδινε πολύ καλύτερη εντύπωση για το σύνολο της ελληνικής νομολογίας, θα αποενοχοποιούσε, εν πολλοίς, νομολογία και θεωρία, και θα βοηθούσε στον πολλαπλασιασμό αποφάσεων πιο προσεγμένων, αφού ο δικαστής των «διατροφών» θα εξέταζε πιο σοβαρά το ενδεχόμενο να «δώσει το παιδί» στον πιο κατάλληλο γονιό, ανεξάρτητα από το φύλο του, δηλαδή θα εξέταζε σοβαρά το ενδεχόμενο να δώσει το παιδί ακόμα και στον πατέρα, πράγμα που πολλοί δικαστές δεν έχουν κατασταλάξει μέσα τους καν αν μπορούν να το κάνουν («δίνουν το παιδί στη μητέρα» για την ευκολία τους).
Δυστυχώς, αμέσως παρακάτω, στην απόφαση 635/2007, η σκέψη αυτή, μετριάζεται:
«Εξάλλου, στην συγκεκριμένη περίπτωση τα τέκνα αυτά, λόγω της ηλικίας τους, 17 και 13 ετών, αντίστοιχα, δεν πρόκειται να στερηθούν την αναντικατάστατη μητρική φροντίδα που είναι αναγκαία για παιδιά μικρής και νηπιακής ηλικίας»
Δηλαδή, ακόμα και ο ίδιος δικαστής, με την συγκεκριμένη ποιότητα γραφής του, αν είχε να κρίνει για μικρότερα παιδιά, και όχι για παιδιά 13 και 17 χρονών, μπορεί να έκρινε «αναντικατάστατη» την μητρική φροντίδα, και να τα έδινε στην μητέρα, «επειδή είναι μητέρα», χωρίς να εξετάσει σοβαρά (όπως το εξέτασε με την συγκεκριμένη απόφαση) να τα δώσει στον πατέρα, αν είναι εκείνος καλύτερος γονιός.
Σε μια δεύτερη ανάγνωση, η συγκεκριμένη απόφαση 635/2007, όπως γράφεται, και μάλιστα με ορισμένες υπερβολές στις αιτιολογίες, δίνει λαβή σε πολλές σκέψεις, που δεν είναι πάντοτε νομικές. Θα τις θίξουμε με άλλη ευκαιρία.
Κωστής Δεμερτζής
ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ (Fatherhood)
Ο ΟΡΙΣΜΟΣ
Ως πατρότητα ορίζεται η ανάγκη απόκτησης και το δικαίωμα ανάληψης ευθύνης, για την φροντίδα και ανατροφή ενός παιδιού. Πηγάζει από το φυσικό ένστικτο του άντρα, το οποίο σύμφωνα με τη βιολογική του λειτουργία, πρέπει να εξασφαλίσει την διαιώνιση του ανθρώπινου είδους και της κοινωνίας, μέσω της συμβολής του στην ανάπτυξη της επόμενης γενιάς και κινείται από την επιθυμία για την δημιουργία οικογένειας.
Η ΕΝΝΟΙΑ
Τα τελευταία χρόνια η έννοια της πατρότητας (fatherhood) έχει αμφισβητηθεί,έχει φθαρεί και διαφθαρεί πολύ και σίγουρα έχει αλλάξει πολύ, σε σχέση με αυτό που έχουμε οι περισσότεροι στο μυαλό μας ως πρότυπό της, από αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων. Μαζί με την αποδυνάμωση του αντρικού και πατρικού προτύπου, η πατρότητα παρασύρθηκε και αυτή, μέσα σε μία κοινωνία που ψάχνει να βρει τον προσανατολισμό της, για τον επαναπροσδιορισμό των επιβαλλόμενων από την φύση, αυτονόητων δομών που αφορούν τον σημαντικότερο κοινωνικό θεσμό, αυτόν της ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ.
Μέσα από την προσπάθεια σύνθεσης διαφορετικών θεωρητικών και ερευνητικών προσεγγίσεων της έννοιας της πατρότητας, αναδύονται οι δυσχέρειες ενός ικανοποιητικού ορισμού. Αλλά, στις προσεγγίσεις αυτές, η πατρότητα δεν χάνει ποτέ τη διαχρονική της αξία, όσο και αν δέχεται σημαντικές επιρροές από κοινωνικές νόρμες και αντιλήψεις κάθε εποχής, που την οδηγούν στην υποβάθμιση και εκθήλυνση των αξιών της.
Οι διαστάσεις της διαχρονικής αξίας οι οποίες εμπεριέχονται στη πατρότητα, είναι οι εξής:
1η) Η βιολογική διάσταση της πατρότητας, η οποία αναφέρεται στη βιολογική καταγωγή ενός παιδιού από έναν άνδρα.
2η) Η οικονομική διάσταση της πατρότητας, η οποία καλύπτει την παροχή τροφής, κατοικίας και άλλων υλικών αναγκών ενός παιδιού, ανεξαρτήτως του εάν είναι ή όχι βιολογικός πατέρας.
3η) Η κοινωνική διάσταση τηςπατρότητας, η οποία αναγνωρίζει το ρόλο του πατέρα σε κάποιον που μοιράζεται την καθημερινή του ζωή με ένα παιδί ανεξαρτήτως του εάν είναι ή όχι βιολογικός πατέρας.
4η) Η ψυχολογική διάσταση τηςπατρότητας, η οποία αναφέρεται στη στενή σχέση που αναπτύσσει ένα άνδρας με ένα παιδί ανεξαρτήτως του εάν το παιδί ζει ή όχι μαζί του. (Conference Report, 2006, σ. 28-29).
5η) Η πνευματική και συναισθηματική διάσταση της πατρότητας, η οποία αναφέρεται στη βαθιά και αμοιβαία επικοινωνία που αναπτύσσει ένα άνδρας με ένα παιδί μέσω της συναισθηματικής ταύτισης και κατανόησης, , για την ομαλή, πνευματική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού, ανεξαρτήτως του εάν είναι ή όχι βιολογικός πατέρας και εάν ζει ή όχι μαζί τους.
6η) Η νομικά αναγνωρισμένη διάσταση της πατρότητας, η οποία προσδιορίζει, βάσει νομοθεσίας ή/και δικαστικών αποφάσεων, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πατέρων.
Η πατρότητα δεν είναι μόνο βιολογική, οικονομική, κοινωνική, ψυχολογική, συναισθηματική, ή νομικά αναγνωρίσιμη, αλλά είναι και το ΔΙΚΑΙΩΜΑ του παιδιού να κατέχει ο πατέρα του, μια ξεχωριστή θέση στη ζωή αλλά και στη καρδιά του.
Επιπλέον, η εννοιολογική συζήτηση στη διεθνή βιβλιογραφία αναδεικνύει κάτι που έχει ιδιάζουσα σημασία: τόσο η έννοια της πατρότητας όσο και οι τρόποι με τους οποίους οι άνδρες συμπεριφέρνονται ως πατέρες έχει αλλάξει δραματικά (Frank, 1998, Lamb, 2000). Το σημείο αιχμής αυτών των αλλαγών εντοπίζεται σε αυτό που παραδοσιακά προσδιορίζαμε ως «πατρική ευθύνη». Αυτή η ευθύνη υπερβαίνει πλέον την οικονομική σφαίρα, δηλαδή την υποχρέωση του άνδρα-πατέρα να ικανοποιεί τις ανάγκες επιβίωσης των παιδιών και της μητέρας. Στις σημερινές συνθήκες ο ρόλος του πατέρα γίνεται πιο «σφαιρικός», πιο «ολοκληρωμένος», απαιτώντας, παράλληλα με την οικονομική ευθύνη, τη συναισθηματική στήριξη και κάλυψη των παιδιών και της μητέρας.
Είναι εμφανές ότι οι παραπάνω διαφορετικές διαστάσεις της αξίας της πατρότητας, αντιστοιχούν στα διαφορετικά οικογενειακά μοντέλα, τα οποία παρατηρούνται σήμερα στις αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες, γεγονός που δηλώνει μια σημαίνουσα αλλαγή:το σημείο αναφοράς δεν είναι πλέον η ανδρική-πατρική εξουσία, αλλά η οικογενειακή δομή μέσα στην οποία ένας άνδρας ασκεί το ρόλο του πατέρα.
Έτσι, παρά τις μεγαλύτερες ή μικρότερες διαφορές ανάμεσα στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπάρχει ένα κοινό σημείο που δεν αμφισβητείται: η εμφάνιση μιας νέας κουλτούρας αναφορικά με το τι σημαίνει να είσαι (being) ή να γίνεσαι (doing) πατέρας. Στην αγγλική γλώσσα εμφανίζονται τρεις όροι: father, fatherhood, fathering. Οι δύο πρώτοι όροι φαίνεται να μη δημιουργούν προβλήματα κατά τη μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες. Ο όρος fathering όμως δημιουργεί πολλά προβλήματα και δεν είναι εύκολο να μετεφρασθεί. Τυπικά το fatherhood σημαίνει να είσαι πατέρας, δηλώνει δηλαδή μια ταυτότητα, ενώ το fathering σημαίνει να γίνεσαι πατέρας, αναφέρεται δηλαδή σε μια σειρά πρακτικών και συμπεριφορών που χαρακτηρίζουν κάποιον άντρα ως πατέρα. (Conference Report, 2006, σ. 28).
Στην Νότια Ευρώπη, οι αξίες και οι αρχές του θεσμού της οικογένειας βρίσκονται ακόμα ψηλά. Μέσα σ’αυτές είναι και η χώρα μας, όπου ο Έλληνας άντρας – πατέρας απαιτεί, να έχει, να υπάρχει και να εξελίσσεται μέσα σ’ όλες τις διαστάσεις που εμπεριέχει η πατρότητα. Δηλαδή θέλει και να είναι Πατέρας (fatherhood) και να γίνεται Πατέρας (fathering). Διότι μόνο όταν υπάρχουν όλες οι διαστάσεις της πατρότητας, νιώθει την μεγαλύτερη ολοκλήρωση και χαρά, που του δίνει η αντρική και πατρική του ιδιότητα.
Η πατρική συμμετοχή στην ανατροφή του παιδιού είναι σημαντική καθώς:
1ον) Περιορίζει την δημιουργία ποικίλων ψυχολογικών προβλημάτων. Ως πρότυπο βοηθάει στη σωστή ανάπτυξη της νοημοσύνης, της ταυτότητας, της αυτονομίας και επιδράει σημαντικά στην ουσιαστική ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού.
2ον) Ενδυναμώνει το δεσμό πατέρα-παιδιού. Ο πατέρας έρχεται πιο κοντά στο παιδί του και μέσα από την στενή σχέση τους αναπτύσσονται κάποιες πλευρές της προσωπικότητάς του, που ήταν κρυμμένες και δεν είχαν βγει στην επιφάνεια όπως, η φαντασία, η ευαισθησία, η ενσυναίσθηση, η τρυφερότητα, η εκφραστικότητα, κ.α. Επίσης ανακαλύπτει ότι η πατρότητα αποτελεί το σημαντικότερο γεγονός στη ζωή του και αναπόσπαστο συστατικό του αντρισμού του.
3ον) Βοηθάει στην συναισθηματική και ψυχο-κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού. Μέσα στην οικογένεια τα παιδιά εκτίθενται στις αρχές και αξίες της κοινωνίας, στους ανδρικούς και γυναικείους ρόλους και προετοιμάζονται να αποδεχτούν κοινωνικές ευθύνες..
Η απουσία του πατέρα για διάφορους λόγους έχει αρνητικές επιπτώσεις πάνω στην γενικότερη εξέλιξη του παιδιού.
Στις περισσότερες μελέτες και έρευνες σχετικά με την έννοια της πατρότητας και το ρόλο του πατέρα στις σύγχρονες κοινωνίες δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στις αρνητικές επιπτώσεις της «απουσίας» του πατέρα στην ψυχοσυναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών. Εκτός από τις ψυχολογικές ή/και ψυχαναλυτικές προεκτάσεις αυτής της κατάστασης, φαίνεται ότι τα αυξανόμενα ποσοστά απουσίας της πατρικής φυσιογνωμίας συσχετίζονται με τις χαμηλές σχολικές επιδόσεις των παιδιών, τη μειωμένη συμμετοχή στην αγορά εργασίας και τα αυξημένα ποσοστά καταστροφικών και αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών (επιθετικότητα, κάπνισμα, χρήση αλκοόλ και ουσιών, κ.λπ.). Έχει σημασία να τονίσουμε ότι το φαινόμενο πλήττει ιδιαίτερα τα αγόρια σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση της ταυτότητας του φύλου τους, τις σχολικές τους επιδόσεις, την προσαρμογή στο κοινωνικό σύνολο και τις δυνατότητες αυτοελέγχου των συμπεριφορών τους.
Από τα παραπάνω διαπιστώνουμε ότι η παρουσία του πατέρα στο σπίτι είναι πολύ σημαντική για την ψυχική ανάπτυξη του παιδιού. Στην σύγχρονη κοινωνία, ο ρόλος του πατέρα πήρε μια άλλη μορφή που ταιριάζει με αυτή του ρόλου της σύγχρονης μητέρας. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί αλλαγή στην σχέση ανάμεσα στον πατέρα και το παιδί. Ο πατέρας έχει αναπτύξει απέναντι στο παιδί του, μια ευαίσθητη σχέση όμοια και ισάξια συγκριτικά με την σχέση ανάμεσα στη μητέρα και στο παιδί. Εμφανίζεται συχνότερη επικοινωνία μεταξύ πατέρα και παιδιού η οποία χαρακτηρίζεται πιο ποιοτική. Όσον αφορά την συμμετοχική δράση του πατέρα στην επιμέλεια της παιδικής προσωπικότητας δεν περιορίζεται στα στενά πλαίσια των υποχρεώσεων, σχετικά με την προμήθεια των μέσων διατροφής (Κορώσης, 2003).
Πριν από λίγα χρόνια, ο άντρας γυρνούσε στο σπίτι του ξέροντας ότι η γυναίκα του τον περιμένει, θα τον περιποιηθεί και θα τα έχει όλα έτοιμα μπροστά του. Ο άνδρας δεν ενδιαφερόταν για την φροντίδα των παιδιών του με τη δικαιολογία ότι η μητέρα αναλαμβάνει αυτές τις ευθύνες. Σήμερα η γυναίκα είναι, μητέρα, εργαζόμενη και νοικοκυρά πράγμα που αναγκάζει τον πατέρα να αλλάζει σκέψη και νοοτροπία απέναντι στις ευθύνες που πρέπει να μοιραστεί με τη γυναίκα του. Τα οικονομικά κίνητρα είναι αυτά τα οποία έσπρωξαν τη γυναίκα να συμμετέχει στην αγορά εργασίας για να βοηθήσει τον άνδρα της να ανταποκριθούν καλύτερα στις σύγχρονες ανάγκες της οικογένειας. Η γυναίκα πλέον μορφώνεται και αρχίζει να αποκτά πολλαπλές δεξιότητες που της επιτρέπουν να μπει δυναμικά στη σύγχρονη αγορά εργασίας και να εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή για κείνη και την οικογένειά της.
Η απόκτηση των δεξιοτήτων αυτών, τη φέρνουν αντιμέτωπη με διλήμματα μπροστά στην επιλογή προτεραιοτήτων και την ωθούν ν’ αποστασιοποιηθεί από την αποκλειστικότητα των ευθυνών της μέσα στην οικογένεια, που πρέπει πλέων να τις μοιράζετε με τον άντρα της. Ενώ συγχρόνως μπορεί να παραμελεί την δυσκολότερη πτυχή του ρόλου της ως συζύγου και μητέρας. Αυτή, του να διατηρεί “ψηλά” στα μάτια των παιδιών το αντρικό και πατρικό πρότυπο και κατά συνέπεια την ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ.
Αλλά: ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ αν το δούμε από μια άλλη οπτική γωνία‚ σημαίνει:
Π Προστατεύω – Παράγω (δημιουργώ) – Παιδαγωγώ
Α Αγαπώ – Ανατρέφω – Αφοσιώνομαι
Τ Τιμιότητα– Τελειότητα – Ταπεινότητα
Ρ Ρομαντικός – Ρωμαλέος –Ρυθμιστής
Ο Οικογένεια – Ολοκλήρωση – Ομαδικότητα
Τ Τρυφερός – Ταχτικός – Τυπικός
Η Ηθικός – Ήρεμος – Ησυχαστικός
Τ Τεκμηριώνω – Τολμώ – Ταυτίζομαι
Α Απαραίτητος – Αναγκαίος – Αρμονικός
Γιατί είναι πολλά να είσαι πατέρας. Και λίγες οι σελίδες και το γράμμα του νόμου για να χωρέσει τα πολλά.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΙΑΚΜΟΓΛΟΥ
Πρόεδρος του συλλόγου “ΠΑΤΡΟΤΗΣ”
Γνωστοποιούμε στους απανταχού Έλληνες του ιστοχώρου, στα μέλη μας, τους συγγενείς και φίλους του συλλόγου μας και ειδικότερα στους λογικά και υπεύθυνα σκεπτόμενους Πολίτες του Ελληνικού Λαού, ανεξαρτήτου πολιτικών πεποιθήσεων (διότι τα προβλήματα των παιδιών χωρισμένων και διαλυμένων οικογενειών είναι υπερκομματικά) ότι:
Με βάση την παρακάτω επιστολή που έχει σταλεί σε όλα τα κόμματα και σε όλους τους υποψήφιους βουλευτές για τις Εθνικές βουλευτικές Εκλογές 2009, παρακαλούμε να ενημερωθείτε διαβάζοντας τις απαντήσεις που έχουμε λάβει μέχρι στιγμής.
ΕΚΛΟΓΕΣ 2009
Επιστολή του συλλόγου προς όλα τα κόμματα
Αξιότιμοι κύριοι:
Σήμερα όλοι παρατηρούμε ότι οι συνθήκες ζωής αλλάζουν και μάλιστα αλλάζουν προς το χειρότερο. Η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει επηρεάσει και τη χώρα μας με καταστροφικές συνέπειες σε όλους τους τομείς, οικονομικό, κοινωνικό και οικογενειακό. Στον οικογενειακό τομέα, στον οποίο δραστηριοποιείται η Μ.Κ.Ο. “ΠΑΤΡΟΤΗΣ”, υπάρχουν τεράστια προβλήματα λόγω των αναχρονιστικών νόμων και αντιλήψεων που υφίστανται τα τελευταία 30 χρόνια στη Χώρα μας. Ο Σύλλογός μας επανειλημμένα έχει κάνει προτάσεις προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης με (Αριθ.Πρωτ. 1444/21-03-08, Αριθ.Πρωτ. 2374/04-05-09, Αριθ.Πρωτ. 2685/20-05-09 συνημμένα έγγραφα) για την αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου με κύριους άξονες:
ΤΗ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ
Α) Της κοινής “γονικής επιμέλειας” (συνεπιμέλεια) και στους δυο γονείς, ανεξαρτήτως της οικογενειακής τους κατάστασης.
Β) Του ορισμού τόπου κατοικίας των τέκνων μετά τη διάσταση των γονέων τους.
(άρθρο 9 παρ.1 της “Διεθνής Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού” «όταν ζουν χωριστά και πρέπει να ληφθεί απόφαση σχετικά με τον τόπο διαμονής του παιδιού.»
Γ) Της εναλλασσόμενης κατοικίας γονέων, στον τόπο κατοικίας των τέκνων.
Δ) Της ίδρυσης και λειτουργίας οικογενειακών δικαστηρίων με κοινωνικές υπηρεσίες (άρθρα 48 – 52 Ν.2447/1996 – ΦΕΚ.278/τ.Α’/30.12.1996)
εισπράττοντας πάντα την γενικόλογη, επαναλαμβανόμενη και στείρα απάντηση: “Οι προτάσεις του Συλλόγου σας θα ληφθούν υπόψην μας στην αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου.” Ποτέ όμως καμία πρότασή δική μας ή και άλλων Συλλόγων Πατέρων δεν περιλήφθηκαν σε διάταξη Νόμου ή Προεδρικό Διάταγμα.!!!
Με την ευκαιρία της προκήρυξης των βουλευτικών εκλογών στις 4 Οκτωβρίου, θα θέλαμε να μας ενημερώσετε για τις θέσεις του προγράμματος του κόμματός σας, για τα σοβαρότατα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα, τα πάνω από 2,1 εκατομμύρια Ελλήνων πατέρων, ιδιαίτερα δε οι χωρισμένοι και διαζευγμένοι πατέρες, μαζί και οι οικογένειές τους και πολύ περισσότερο τα παιδιά τους.
Διαπιστώνουμε ότι μέχρι σήμερα, απουσιάζουν παντελώς ή τουλάχιστον απουσιάζουν συγκεκριμένες αναφορές στο πρόγραμμά του κόμματός σας για τα θέματα αυτά, κάνοντας φανερή την απουσία οποιασδήποτε πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπισή τους από μέρους σας (χαρακτηριστικό μάλιστα είναι ότι για την “ημέρα του πατέρα” το κόμμα σας δεν ανταποκρίθηκε καθόλου στην πρόσκλησή μας στην εκδήλωση που διοργανώσαμε την τελευταία φορά στις 21 Ιουνίου 2009, στη πλατεία στάση “ΜΕΤΡΟ Αμπελοκήπων”). Θα θέλαμε να σας επισημάνουμε ότι οι απαντήσεις σας στα ερωτήματα που σας θέτουμε και η μελλοντική αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων από τα όργανα του κόμματός σας στο κοινοβούλιο, θα δημοσιοποιηθούν στα μέλη μας, στους φίλους του συλλόγου, στους συγγενείς μας και γενικότερα στον Ελληνικό Λαό, ώστε να αποτελέσουν τη βάση και ένα από τα σημαντικότερα κριτήρια για την ανάδειξη των προσωπικών τους πολιτικών επιλογών.
ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ
Αν το κόμμα σας έχει προτάσεις για:
1) α)Την αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου, που επιτάσσει και επιβάλει στη χώρα μας η “Διεθνής Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού”, που ψηφίστηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε το 1989 και επικυρώθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 2 Δεκεμβρίου του 1992, με το Νόμο 2101/92 (ΦΕΚ 92/τ.Α'/2.12.92). Επειδή, οι αρχές της “Διεθνούς Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού” καταπατώνται, παραβιάζονται και καταστρατηγούνται στην χώρα μας, ειδικά το άρθρο 18 παρ.1 «σύμφωνα με την οποία και οι δύο γονείς είναι από κοινού υπεύθυνοι για την ανατροφή του παιδιού και την ανάπτυξή του» από ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις από το 1992 μέχρι και σήμερα.
β) Να επαναφέρει προς ψήφιση τα αποσυρθέν άρθρα του προσχεδίου νόμου σχετικά με την συνεπιμέλεια που ΔΕΝ πέρασαν ποτέ στο νομοσχέδιο και τελικά στο Νόμο 3719/2008 «Μεταρρυθμίσεις για την οικογένεια, το παιδί, την κοινωνία και άλλες διατάξεις». ΦΕΚ Α΄ 241/ 26-11-2008. Άρθρα τα οποία αποσύρθηκαν άρον-άρον έπειτα από αφόρητες πιέσεις από γυναικείες και άλλες οργανώσεις, τα οποία είναι πολύ κοντά στις αυτονόητες προτάσεις των Συλλόγων Πατέρων, όπως φαίνεται και από την απάντηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης στις 29/01/2008 με Αρ.πρωτ.:227, στην ερώτηση 4008/8/1-2008 Βουλευτή του Κοινοβουλίου συνημμένο έγγραφο).
2) Την αναγνώριση του αυτόνομου και αυτονόητου δικαιώματος του παιδιού να έχει στενές οικογενειακές σχέσεις και με τους δύο γονείς καθώς και τους υπόλοιπους εξ’ αίματος ή εξ’ αγχιστείας συγγενείς του (καταπατώντας μέχρι σήμερα η Ελληνική νομοθεσία και παραβιάζοντας την “Διεθνή Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού” στο άρθρο 9 παρ.1 «Τα Συμβαλλόμενα Κράτη μεριμνούν ώστε το παιδί να μην αποχωρίζεται από τους γονείς του, παρά τη θέλησή τους») και όχι απλά να έχει μόνο ο γονέας που δεν ασκεί την επιμέλεια δικαίωμα επικοινωνίας με τα παιδιά του (Αρ. 1520 Α.Κ.). Γενικότερα της αναγνώρισης του παιδιού ως φορέα δικαιωμάτων μέσα στην οικογένεια.
3) Την επικύρωση και εφαρμογή στην Ελλάδα της “ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ” (Απόφασης του Συμβουλίου της Ευρώπης CETS: No.:192) η οποία υπογράφηκε στις 09/10/2003 από την Ελλάδα και η οποία είναι ήδη σε ισχύ στην Ευρώπη από 01/09/2005. Ισχύει ακόμα στην Αλβανία!!! και την Ουκρανία.!!!
4) Για την έναρξη της ισχύος των άρθρων 48 έως 52 του Ν.2447/1996 ΦΕΚ.278/τ.Α’/30.12.1996) που καθορίζεται με Προεδρικό Διάταγμα, και εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Δικαιοσύνης, Υγείας και Πρόνοιας και Οικονομικών, για την ίδρυση και λειτουργία Οικογενειακών Δικαστηρίων και Κοινωνικών Υπηρεσιών, στις έδρες των πρωτοδικείων όλης της χώρας που λειτουργεί ως αυτοτελής και αποκεντρωμένη υπηρεσία υπό την εποπτεία των Υπουργών Δικαιοσύνης και Υγείας και Πρόνοιας.
5) Την επιβολή αυστηρότατων ποινών στον γονέα που ασκεί την επιμέλεια όταν με οποιοδήποτε τρόπο (θεμιτό ή αθέμιτο) παρεμποδίζει την επικοινωνία των παιδιών με τον άλλο γονέα και την αναγνώριση της συμπεριφοράς αυτής:
α) Ως ψυχολογικής και συναισθηματικής κακοποίησης του παιδιού που εμπίπτει στις διατάξεις του νόμου περί ενδοοικογενειακής βίας ΝΟΜΟΣ 3500/2006 - (ΦΕΚ 232/Α'/24.10.2006).
β) Να αποτελεί λόγο αφαίρεσης της επιμέλειας (αν δεν θεσμοθετηθεί το μέτρο του κύριου άξονα Α περί συνεπιμέλειας ), ώστε το παιδί να πηγαίνει στον καταλληλότερο γονέα, για την καλλίτερη ψυχοσωματική και συναισθηματική του ανάπτυξη.
6) Την αυστηροποίηση των μέτρων που πρέπει να λάβει η πολιτεία και την εφαρμογή επιτέλους των νόμων για την επιβολή των δικαστικών αποφάσεων επικοινωνίας, από γονείς που την εμποδίζουν (μέχρι να θεσμοθετηθεί το μέτρο του κύριου άξονα Α περί συνεπιμέλειας).
7) Την ποινικοποίηση των συμπεριφορών τρίτων που επικουρούν στην παρεμπόδιση επικοινωνίας γονέων με τα τέκνα τους (π.χ. συγγενείς της μητέρας) καθώς και των δασκάλων και των ιατρών που αρνούνται να πληροφορήσουν τους μη ασκούντες την επιμέλεια γονείς για θέματα υγείας και εκπαίδευσης των παιδιών τους κατά παράβαση του ισχύοντος νομικού πλαισίου (καθώς η μη άσκηση της επιμέλειας ΔΕΝ σημαίνει αφαίρεση της γονικής μέριμνας!).
8) Την αυστηροποίηση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου για την ποινική και πειθαρχική δίωξη των Δικαστικών λειτουργών για παράβαση καθήκοντος και κατάχρηση νόμων και εξουσίας, ειδικά στις περιπτώσεις που αυτό έχει ως αποτέλεσμα την βλάβη των συμφερόντων ανηλίκων ή θεμελιωδών δικαιωμάτων των γονέων.
9) Τη δημιουργία θεσμικού πλαισίου όπου ο ιεραρχικά προϊστάμενος Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θα εποπτεύει την Εισαγγελία Ανηλίκων, για παράβαση καθήκοντος και κατάχρηση νόμων και εξουσίας, καθώς επίσης και όλα τα θέματα που αφορούν τις αρμοδιότητες και την λειτουργία της Εισαγγελίας Ανηλίκων.
10) Τη φορολογική εξομοίωση του χωρισμένου-πατέρα και της χωρισμένης-μητέρας.
11) Την εξομοίωση των δικαιωμάτων των πατέρων, που έχουν αναγνωρίσει το παιδί, είτε είναι εντός είτε εκτός γάμου.
12) Την εξομοίωση του πατέρα με τη μητέρα σε ότι αφορά τα συνταξιοδοτικά, εργασιακά, προνοιακά κλπ. επιδόματα και προνόμια.
13) Την προστασία της Πατρότητας από το Κράτος, μέσα από το άρθρο 21 παρ. 1 του Συντάγματος, παράλληλα με την προστασία της οικογένειας, του γάμου, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους.
14) Την ισότιμη συμμετοχή των Συλλόγων Πατέρων σε όλα τα υπάρχοντα (ή που θα ιδρυθούν στο μέλλον) κέντρα αποφάσεων που συμμετέχουν γυναικείες – φεμινιστικές και άλλες οργανώσεις π.χ. Ε.Ε.Δ.Α, Κ.Ε.Θ.Ι, Γ.Γ. Ισότητας, εθνικά συμβουλευτικά όργανα για θέματα οικογένειας, υπογεννητικότητας, οικογενειακού δικαίου, δικαιωμάτων και θεμάτων παιδιού.
15) Την ίδρυση μέσα στο κόμμα σας γραμματείας ή επιτροπής που θα ασχολείται αποκλειστικά με θέματα που απασχολούν τους άντρες - πατέρες ή κατ’ ελάχιστον τη διεύρυνση του σκοπού των αντίστοιχων που ασχολούνται με γυναικεία - φεμινιστικά θέματα, ώστε να περιλάβουν θέματα των αντρών-πατέρων.
16) Εάν σκοπεύετε να εργαστούμε από κοινού κόμματα και Σύλλογοι Πατέρων για την διοργάνωση Ιωβηλαίου και σειράς εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση διεθνώς 100 ετών από τον πρώτο εορτασμό της “Ημέρας του Πατέρα” (στις 20 Ιουνίου 2010). Προτείνουμε μάλιστα να ανακηρυχθεί το 2010 από την Ελληνική Πολιτεία ως “ Έτος του Πατέρα”.
Για τους λόγους αυτούς, περιμένουμε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ απαντήσεις για τις προτάσεις του προγράμματός σας για το οικογενειακό δίκαιο, και τα θέματα των αντρών-πατέρων γενικότερα, προς ενημέρωση των μελών μας και του Ελληνικού Λαού.
Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι σε περίπτωση κατά την οποία τα προβλήματα αυτά των αντρών-πατέρων δεν τα γνωρίζετε επαρκώς ή περιέρχονται για πρώτη φορά σε γνώση σας, είμαστε πρόθυμοι να διοργανώσουμε μια συνάντηση στα γραφεία σας ή στα γραφεία μας, για την καλύτερη ενημέρωσή των στελεχών σας.
Με τιμή.
Αθήνα 08/09/2009
ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΙΑΚΜΟΓΛΟΥ
Πρόεδρος του συλλόγου “ΠΑΤΡΟΤΗΣ”
“ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΟΤΗΤΑΣ”
25/06/09
Δελτίο Τύπου
Την επόμενη της Ημέρας του Πατέρα
Την Κυριακή 21 Ιουνίου εορτάστηκε σε πάνω από πενήντα χώρες του πλανήτη μας η Ημέρα του Πατέρα. Σε πολλές άλλες χώρες η Ημέρα του Πατέρα εορτάζεται σε διαφορετικές ημερομηνίες. Η εορτή καθιερώθηκε για να τιμήσουμε τους πατεράδες μας για την συνεισφορά τους στην ανατροφή και διαπαιδαγώγησή μας, ενώ όσοι από εμάς είμαστε πατέρες έχουμε έναν επιπλέον λόγο να εορτάζουμε, γιατί από μόνο του το γεγονός ότι είμαστε πατέρες είναι αιτία χαράς και γιορτής.
Τιμώντας την Ημέρα του Πατέρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ – ο οποίος κατά την παιδική του ηλικία στερήθηκε τον πατέρα του – δήλωσε μεταξύ άλλων:
«Το ταξίδι της πατρότητας προσφέρει μοναδική και διαχρονική χαρά…. Οι πατέρες έχουν υποχρέωση να αναθρέψουν τα παιδιά που φέρνουν στον κόσμο. Τα παιδιά αξίζουν αυτή τη φροντίδα και οι οικογένειες χρειάζονται την ενεργή συμμετοχή κάθε πατέρα…..Οι γονείς πρέπει να βοηθούν τα παιδιά τους να κάνουν τις σωστές επιλογές στη ζωή τους, όντας οι ίδιοι παραδείγματα προς μίμηση. Οι ειλικρινείς και σκληρά εργαζόμενοι πατέρες αποτελούν μια αναντικατάστατη πηγή θετικής επιρροής για τα παιδιά τους».
Έκλεισε το διάγγελμά του στον Αμερικανικό λαό λέγοντας: «Προτρέπω όλους τους πολίτες, να εκφράσουν την αγάπη, το σεβασμό και το θαυμασμό τους στους πατέρες τους και τους καλώ να εορτάσουν αυτή την ημέρα με το πρέπον πρόγραμμα και τις πρέπουσες εκδηλώσεις και δραστηριότητες».
Ένας από τους ευρωπαίους πρωθυπουργούς στο διάγγελμά του για την ημέρα του πατέρα ανέφερε: «…Οι πατέρες θέλουν να συμμετέχουν στη ζωή των παιδιών τους περισσότερο από ποτέ άλλοτε. Η κυβέρνηση αυτή θα σας στηρίζει πάντα ώστε να κάνετε το καλύτερο δυνατόν στην πιο σημαντική εργασία της ζωής σας (δηλαδή στην εργασία του πατέρα). Να έχετε μια πολύ ευτυχισμένη Ημέρα του Πατέρα».
Στη χώρα μας, οι έλληνες πολιτικοί αρχηγοί, με μια σπάνια ομοψυχία στην κοινοβουλευτική ιστορία αυτού του τόπου, συμφώνησαν απόλυτα στο διάγγελμά τους και στις δηλώσεις τους για την Ημέρα του Πατέρα, ενώ και τα κόμματά τους εξέδωσαν δελτία τύπου με πανομοιότυπο περιεχόμενο, το παρακάτω:
« ……………… »!!! ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΣΙΓΗ.
Θα θέλαμε να τους συγχαρούμε για την εντυπωσιακή συμπαράσταση που εξέφρασαν με τόσο παραστατικό τρόπο για ακόμα μια φορά κατά τα τελευταία χρόνια στους πάνω από 2 εκατομμύρια πατέρες ανήλικων παιδιών της χώρας μας!
Για άλλη μια χρονιά δηλαδή, τα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλίου δεν έκαναν τον κόπο να αφιερώσουν ούτε ένα δελτίο τύπου, ούτε μια δήλωση στα ΜΜΕ, ούτε ένα διάγγελμα για την Ημέρα του Πατέρα, αδιαφορώντας εντελώς για τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πατέρες στη χώρα αυτή, προβλήματα τα οποία τόσο εμείς όσο και άλλοι σύλλογοι και φορείς κατ΄ επανάληψη τους έχουμε επισημάνει τα τελευταία χρόνια. Απορούν όμως για την πρωτοφανή αποχή των πολιτών από τις εκλογές και την απαξία που εξέφρασαν με τον τρόπο αυτό για το σύνολο των κομμάτων, ενώ τα ίδια αδιαφορούν εντελώς σε ολόκληρη τη διάρκεια του χρόνου – και όχι βέβαια μόνο κατά την Ημέρα του Πατέρα – για τα προβλήματα μια κοινωνικής ομάδας που ξεπερνάει τα 2 εκατομμύρια.
Ελπίζουμε να ξυπνήσουν σύντομα από τον λήθαργό τους και να αναρωτηθούν επιτέλους γιατί η χώρα μας είναι ανάμεσα στις 10 χειρότερες παγκοσμίως σε υπογεννητικότητα, όταν αντιμετωπίζουν με τόσο απαξιωτικό τρόπο τους πατέρες.
Ελπίζουμε να ακολουθήσουν το παράδειγμα ξένων ηγετών, τουλάχιστον για την επόμενη Ημέρα του Πατέρα, που αυτή θα εορταστεί για 100η φορά.
Το Δ.Σ. Μ.Κ.Ο. “ΠΑΤΡΟΤΗΣ”
23/06/09
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ
Το Δ.Σ. της Μ.Κ.Ο. “ΠΑΤΡΟΤΗΣ” για τον εορτασμό της παγκόσμιας “Ημέρας του Πατέρα” οργάνωσε εκδήλωση με μεγάλη επιτυχία, στον Σταθμό Μετρο Αμπελοκήπων
το Σάββατο 20 Ιουνίου 2009.
Στόχος της εκδήλωσης ήταν η ανάδειξη της ελάχιστα γνωστής στη χώρα μας “Ημέρας του Πατέρα” και μέσω αυτής του καταλυτικού ρόλου του πατέρα στη οικογένεια που είναι εξίσου ενεργός με αυτόν της μητέρας, ιδιαίτερα στα θέματα ανατροφής και διαπαιδαγώγησης των παιδιών μας. Αναδείξαμε μέσα από την εκδήλωση τη σημαντική συνεισφορά του ενεργού πατέρα στην ισορροπημένη ανάπτυξη των παιδιών, καθώς επίσης τη χαρά και την ολοκλήρωση που αισθάνεται ο άντρας – πατέρας από την καθημερινή εκπλήρωση του γονεϊκού του ρόλου.
Η εκδήλωση περιλάμβανε χαιρετισμούς, σύντομη ομιλία της υπεύθυνης για την Συμβουλευτική από το Συμβουλευτικό Κέντρο Οικογένειας - Παιδιού “Όμορφος Κόσμος”, Κας Βάγιας Κώνστα, σύντομες ομιλίες μελών του Συλλόγου και διάφορα δρώμενα που αφορούσαν τα παιδιά. Για τα παιδιά και τους γονείς που παραβρέθηκαν, υπήρχε μουσική, τους προσφέρθηκαν αναψυκτικά, γλυκίσματα, και εδέσματα από εταιρίες του κλάδου, καθώς επίσης λουλούδια για να τα προσφέρουν στον πατέρα τους. Επίσης, τα παιδιά μπόρεσαν να ζωγραφίσουν για την “Ημέρα του Πατέρα” και το αφιέρωσαν στον πατέρα τους.
Ευχαριστούμε θερμά:
- τον κόσμο που μας χάρισε τον πολύτιμο χρόνο του για να ενημερωθεί για την “Ημέρα του Πατέρα” και για τη δράση του Συλλόγου.
- τα μέλη του Συλλόγου μας που με οποιοδήποτε τρόπο εργάστηκαν και στήριξαν την εκδήλωση.
- τα μέλη του Αδελφού Συλλόγου ΓΟΝ.ΙΣ. για την παρουσία τους και την αμέριστη συμπαράστασή τους.
- τους χορηγούς και υποστηρικτές της εκδήλωσης για την βοήθειά τους στην επιτυχία της εκδήλωσης.
Εμείς οι πατέρες δεν χρειαζόμαστε δώρα και άλλα υλικά αγαθά την Ημέρα του Πατέρα. Μας αρκεί μια αγκαλιά από τα παιδιά μας και ένα: «Έτσι απλά, μπαμπά σ΄ αγαπάω»
Το “Σύνδρομο της Στοκχόλμης”
Γράφει ο Γιακμόγλου Σταύρος
Πρόκειται για μια ψυχολογική διαταραχή, που περιγράφει τον "συναισθηματικό δεσμό", που δείχνουν να νιώθουν τα θύματα και αναπτύσσεται μεταξύ θύματος και θύτη. Αφορά τη "συμπάθεια", που δημιουργείτε και αναπτύσσει το θύμα, παρουσιάζει έντονα συναισθήματα πιστής υπακοής, αφοσίωσης, θαυμασμού, ταύτισης ή ακόμη και «αγάπης» απέναντι στον θύτη υπό καθεστώς “ στρεσογόνας πίεσης” επί μεγάλο χρονικό διάστημα ή ακόμα και υπό “ομηρία”.
Πρόκειται για μια φυσιολογική αντίδραση σε μία τελείως αφύσικη κατάσταση.
Στις 23 Αυγούστου του 1973 στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, όταν δύο πρώην κατάδικοι , οπλισμένοι, εισέβαλαν μέσα στην τράπεζα Sveriges Kreditbank, και καθώς πυροβολούσαν, ο ένας δραπέτης φυλακών από τους δύο, ο Jan-Erik Olsson, ανακοίνωσε (προφητικά ίσως;) στους τρομοκρατημένους υπαλλήλους της τράπεζας ότι «Το πάρτυ μόλις άρχισε!». Κράτησαν σε αιχμαλωσία τέσσερις ομήρους, τρεις άνδρες και μία γυναίκα, σε ένα σκοτεινό υπόγειο για 131 ολόκληρες ώρες - δηλαδή γύρω στις πεντέμιση ημέρες. Οι όμηροι, γύρω από τους οποίους είχε τοποθετηθεί δυναμίτης, κρατήθηκαν στο θησαυροφυλάκιο της τράπεζας. Οι αστυνομικοί έκαναν τα πάντα, προκειμένου να ελευθερώσουν τους ομήρους! Οι αρχές δοκίμασαν να στείλουν ένα σμήνος από μέλισσες μέσα στο χρηματοκιβώτιο, όπου ο Όλσον ήταν κλεισμένος με το συνεργό του και τους ομήρους. Ύστερα από μερικές ημέρες, οι όμηροι άρχισαν να επικρίνουν την αστυνομία για τη σκληρή στάση της και αρνούνταν να απελευθερωθούν. Σε τηλεφωνική συνομιλία της με τον Πάλμε, μια από τους ομήρους επέκρινε τον πρωθυπουργό και είπε ότι δεν φοβόταν καθόλου τον Όλσον. Τελικά στις 28 Αυγούστου, οι αστυνομικοί άνοιξαν μια τρύπα στο χρηματοκιβώτιο και έριξαν μέσα αέρια. Ο Όλσον παραδόθηκε και οι όμηροι ελευθερώθηκαν. Σήμερα, κάποιοι από αυτούς συνεχίζουν τη ζωή τους με άλλο όνομα, νιώθοντας ασήκωτο το βάρος από το σύνδρομο που γεννήθηκε άθελά τους.
Το δεδομένο που τράβηξε όμως το διεθνές επιστημονικό -και όχι μόνο- ενδιαφέρον σ΄αυτή την υπόθεση ήταν αυτό που αποκαλύφθηκε μετά τη σύλληψη των δραστών, από τις συνεντεύξεις και τις πράξεις των θυμάτων της απαγωγής. Οι τελευταίοι δήλωναν ότι χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν το γιατί, ένοιωθαν μία βαθιά έλξη και ταύτιση με τους απαγωγείς τους, ενώ ταυτόχρονα φοβόντουσαν αυτούς που προσπαθούσαν να τους σώσουν. Κατ΄ακρίβεια μάλιστα, βοήθησαν τους δράστες να αντισταθούν στη σύλληψη, ενώ αργότερα, μία από τις τρεις γυναίκες αρραβωνιάστηκε τον έναν από τους δύο κακοποιούς και μία άλλη ίδρυσε ένα νόμιμο ταμείο υπεράσπισης με σκοπό να συνδράμει στα έξοδα υπεράσπισης των κακοποιών.!!!! Είναι ξεκάθαρο πως οι όμηροι «δέθηκαν» συναισθηματικά με τους δύο ληστές. Τα άτομα αυτά περιήλθαν -όπως γνωρίζουμε τώρα- σε μία πολύ ιδιαίτερη ψυχολογική κατάσταση που διαμορφώνεται υπό κάποιες συγκεκριμένες συνθήκες (κυρίως σε θύματα απαγωγής) η οποία ονομάστηκε «σύνδρομο της Στοκχόλμης».
Ο όρος "Σύνδρομο της Στοκχόλμης" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Nils Bejerot, Σουηδό ψυχίατρο που είχε το ρόλο του συμβούλου της αστυνομίας, κατά τη διάρκεια της ομηρίας, ο οποίος αναφέρθηκε στη συμπεριφορά των θυμάτων ενώπιον τηλεθεατών των καναλιών που μετέδιδαν τις εικόνες, χαρακτηρίζοντας το πρωτοφανές φαινόμενο της ταύτισης των θυμάτων με τους απαγωγείς ως "Σύνδρομο της Στοκχόλμης".
To Σύνδρομο της Στοκχόλμης εμφανίζεται:
Το σύνδρομο αυτό εμφανίζεται και σε άλλες ομάδες ανθρώπων, όταν υπάρχει σχέση “ομηρίας”, θύτη-θύματος, εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου, επιτιθέμενου και αμυνόμενου ή σε βάναυσες καταστάσεις όπως:
- Κακοποίηση παιδιών
- Κακοποίηση Αντρών
- Κακοποίηση γυναικών
- Θύματα αιμομιξίας
- Μέλη θρησκειών
- Αιχμάλωτοι πολέμου
- Καταστάσεις εγκληματικής ομηρίας
- Αιχμάλωτοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης
- Σχέσεις που βασίζονται στην άσκηση εξουσίας και το φόβο
Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης οφείλεται:
Οι ειδικοί εξηγούν, ότι το σύνδρομο της Στοκχόλμης οφείλεται στην ταύτιση των θυμάτων με τους απαγωγείς τους.
Αρχικώς, γίνονται διάφορες διεργασίες στα πλαίσια των μηχανισμών Άμυνας του Εγώ. Βάσει της ψυχαναλυτικής θεώρησης του Εγώ, το άτομο υπό συνθήκες πίεσης αναζητά τρόπους να επαναφέρει την απολεσθείσα ψυχική ηρεμία - ισορροπία του. Ένας από τους μηχανισμούς, που ενδέχεται να είναι ασυνείδητοι, είναι η ταύτιση με τον επιτιθέμενο. Προς αποφυγή του άγχους, που δημιουργεί η επίθεση, το άτομο ταυτίζεται με την πηγή της επίθεσης, ώστε να διαμορφώσει θετικά συναισθήματα για τον επιτιθέμενο. Η βασική αρχή αυτή της άμυνας στηρίζεται στο γεγονός, ότι το άτομο δεν μπορεί να είναι φιλικώς διακείμενο προς κάποιο εχθρικό πρόσωπο. Επομένως, η "ταύτιση" με τον επιτιθέμενο μετατρέπει το θύτη σε "καλό" πρόσωπο, άρα φιλικό και επομένως "ακίνδυνο".
Γιατί το θύμα αγαπά το βασανιστή του;
Το συναισθηματικό δέσιμο με τον θύτη αποτελεί στην ουσία μια στρατηγική επιβίωσης για τον άνθρωπο που έγινε θύμα κακοποίησης και φόβου. Το «Σύνδρομο της Στοκχόλμης» αποτελεί κοινή γνώση και συχνά χρησιμοποιείται από την Αστυνομία ως τακτική που αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης των ομήρων.
Η αντίδραση του ψυχολογικού δεσμού με τον θύτη μπορεί να εντοπιστεί και σε ερωτικές ή οικογενειακές σχέσεις, όπου ένα μέλος είναι το θύμα και το άλλο θύτης, ο οποίος με κάποιον τρόπο κακοποιεί το θύμα.
Από ψυχολογική άποψη, το άτομο που γίνεται θύμα και αναπτύσσει συναισθηματικό δέσιμο με τον θύτη του φέρεται, κατά κάποιον τρόπο, κι εντελώς ασυνείδητα, με τον τρόπο που θα λειτουργούσε κι ένα βρέφος, προκειμένου να επιβιώσει.
Το βρέφος συνδέεται, δημιουργεί συναισθηματικό δεσμό με έναν ενήλικα προκειμένου να μεγιστοποιήσει τις πιθανότητές του να το φροντίσει αυτός ο ενήλικας κι έτσι να επιβιώσει. Βάσει ενός ανάλογου μηχανισμού, το θύμα αναπτύσσει έναν συναισθηματικό δεσμό ή ψυχολογικό δέσιμο με τον θύτη του, γιατί αυτός είναι ένας τρόπος να αυξήσει τις πιθανότητές του να επιβιώσει.
Συμπτώματα του «Συνδρόμου της Στοκχόλμης»
Κάθε σύνδρομο διαθέτει τα συμπτώματα ή τις συμπεριφορές του και το Σύνδρομο της Στοκχόλμης δεν αποτελεί εξαίρεση. Παρόλο που δεν έχει θεμελιωθεί μία σαφής λίστα λόγω των ποικίλων απόψεων των ερευνητών και των ειδικών, αρκετά από αυτά τα χαρακτηριστικά θα παρουσιασθούν παρακάτω. Στα συμπτώματα αυτά παρατηρούνται συμπεριφορές, που σε άλλες συνθήκες θεωρούνται παράλογες. Και μη ξεχνάμε ότι έχουν δημιουργηθεί κάτω από τεράστια ψυχολογική πίεση και ενδεχόμενη σωματική κόπωση (αϋπνία, ασιτία, κακός βιορυθμός κ.α.)
Τα συμπτώματα αυτά είναι:
1. Πράξεις ευγένειας από τους απαγωγείς, ακόμη και πολύ μικρής σημασίας,
παίρνουν σημαντικές διαστάσεις από την πλευρά του θύματος.
Οι απόπειρες τρίτων προς διάσωση λαμβάνονται ως απειλή της ισορροπίας του
θύματος άρα αποδοκιμάζονται ή ακόμα χειρότερα παρεμποδίζονται.
2. Τα κίνητρα των δραστών παρερμηνεύονται από το θύμα.
3. Η διάρκεια της ομηρείας φαίνεται μικρότερης διάρκειας στα θύματα από ό,τι
ήταν στην πράξη.
4. Θετικά συναισθήματα από το θύμα προς το άτομο που το κακοποιεί ή το ελέγχει.
5. Αρνητικά συναισθήματα από το θύμα προς την οικογένειά του, τους φίλους ή τις αρχές που προσπαθούν να το «σώσουν».
6. Υποστήριξη για τους λόγους που οδηγούν το θύτη στη συγκεκριμένη συμπεριφορά.
7. Θετικά συναισθήματα του θύτη προς το θύμα.
8. Υποστηρικτική συμπεριφορά του θύματος προς τον θύτη, τον βοηθάει και τον στηρίζει.
9. Ανικανότητα του θύματος να φερθεί με τρόπο που να διαλύσει το δεσμό του με τον θύτη του.
Τα συμπτώματα του συνδρόμου ενδέχεται να διαρκέσουν χρόνια.
Σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και μετά από μακροχρόνια θεραπεία και ψυχολογική υποστήριξη, δεν υποχωρούν εντελώς ακόμα και σε τεράστιο βάθος χρόνου.
Πότε δημιουργείται το «Σύνδρομο της Στοκχόλμης»;
Η ψυχολογική αυτή αντίδραση του συναισθηματικού δεσίματος δε δημιουργείται σε κάθε περίπτωση ομηρίας ή σχέσης κακοποίησης. Φαίνεται ότι υπάρχουν τέσσερις καταστάσεις που καθορίζουν την εμφάνιση του “Συνδρόμου της Στοκχόλμης”. Έχει εξακριβωθεί ότι τέσσερις περιπτώσεις ή καταστάσεις βοηθούν ως θεμέλιο στην ανάπτυξη του Συνδρόμου της Στοκχόλμης. Αυτές οι τέσσερις καταστάσεις δύναται να βρεθούν σε σχέσεις ομηρίας και κακοποίησης:
- Η αίσθηση του θύματος ότι υπάρχει απειλή στην φυσική ή πνευματική επιβίωση του ατόμου και η πεποίθηση ότι ο θύτης θα εκτελέσει την απειλή του.
- Η αίσθηση του θύματος ότι υπάρχει μια έστω και μικρή αλλά αντιληπτή καλοσύνη από τον θύτη προς το θύμα
- Απομόνωση του θύματος από τη γνώμη άλλων ατόμων εκτός από του θύτη
- Η αίσθηση του θύματος ότι δεν υπάρχει δυνατότητα να ξεφύγει από αυτή την κατάσταση (να “αποδράσει”).
Σχέσεις εξουσίας και φόβου
Άτομα που βρίσκονται σε μια σχέση εξουσίας και φόβου συχνά δημιουργούν συναισθηματικούς δεσμούς με το άτομο που τα κακοποιεί (συναισθηματικά, σωματική, ή πνευματικά).
Στο γραφείο του ψυχολόγου μερικά από τα άτομα που επιδεικνύουν έντονη έκπληξη αλλά και σοκ είναι αυτά που είχαν εμπλακεί σε εξουσιαστικές σχέσεις. Όταν τελειώνει η σχέση, συχνά σχολιάζουν: «ξέρω πόσο με πλήγωσε αυτός ο άνθρωπος, αλλά ακόμα τον αγαπάω», «δεν ξέρω γιατί, παρόλα όσα μου έκανε, μου λείπει», «ξέρω ότι ακούγεται τρελό, αλλά την θέλω ξανά στη ζωή μου».
Πρόσφατα, κάποιο άτομοo εξομολογήθηκε ότι «με το ζόρι κατάφερα να ξεφύγω από αυτή τη σχέση που μου δηλητηρίασε τα καλύτερά μου χρόνια με το ξύλο και τις βρισιές που ανέχτηκα από αυτόν τον άνδρα. Έμαθα ότι βγαίνει με μια άλλη κοπέλα και της κάνει ακριβώς τα ίδια. Ξέρω ότι ακούγεται εντελώς παλαβό, αλλά ομολογώ ότι ζηλεύω».
Οι συγγενείς και οι φίλοι των ανθρώπων οι οποίοι καταφέρνουν να βγουν από τέτοιες άσχημες σχέσεις αισθάνονται ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη και σοκ όταν ακούν τέτοιου είδους σχόλια από τους δικούς τους ανθρώπους που έχουν γίνει το θύμα κάποιου άλλου. Τέτοιες καταστάσεις δύσκολα βγάζουν νόημα και σαφώς δε στέκουν κοινωνικά. Ωστόσο, έχουν ψυχολογικό νόημα.
Το «Σύνδρομο της Στοκχόλμης» (ΣΣ) είναι δυνατό να βρεθεί επίσης σε οικογενειακές, ρομαντικές και διαπροσωπικές σχέσεις. Ο κακοποιός μπορεί να είναι ο σύζυγος ή η σύζυγος, ο φίλος ή η φίλη, ο πατέρας ή η μητέρα, ή οποιονδήποτε άλλο ρόλο ελέγχου ή εξουσίας κατέχει ο θύτης.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΙΑΚΜΟΓΛΟΥ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. Μ.Κ.Ο ”ΠΑΤΡΟΤΗΣ”
ΠΗΓΕΣ:
http://www.noesi.gr/node/323
http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=130965
http://pantziaras.blogspot.com/2006/06/blog-post_12.html
http://e-psychology.gr/content/view/259/72/
ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
http://www.noesi.gr/node/324
Patty HEARST: Σύνδρομο της Στοκχόλμης στην Αμερική!
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=734360
«Θρηνώ γι' αυτόν...» δηλώνει για τον απαγωγέα της η Νατάσα Κάμπους
